Vankomisine dirençli enterococcus faecium klinik izolatlarında crıspr-cas sistemi kullanılarak, glikopeptid direnci ile ilgili gen düzenlenmesinin yapılması
Tezin Türü: Doktora
Tezin Yürütüldüğü Kurum: İstanbul Üniversitesi, Sağlık Bilimleri Enstitüsü, Sağlık Bilimleri Enstitüsü, Türkiye
Tezin Onay Tarihi: 2024
Tezin Dili: Türkçe
Öğrenci: GÜLŞEN GÜNEL
Danışman: Zerrin Aktaş
Açık Arşiv Koleksiyonu: AVESİS Açık Erişim Koleksiyonu
Özet:
Günel G. (2024). Vankomisine dirençli Enterococcus faecium klinik izolatlarında
CRISPR-Cas sistemi kullanılarak, glikopeptid direnci ile ilgili gen düzenlemesinin
yapılması. İstanbul Üniversitesi Sağlık Bilimleri Enstitüsü, Tıbbi Mikrobiyoloji ABD.
Doktora Tezi. İstanbul.
Bu çalışmada, klinik örneklerden izole edilen vankomisine dirençli ve Van A direnç
geni pozitif Enterococcus faecium izolatlarında, CRISPR-Cas tekniği kullanılarak, Van
A direnç geninin inaktive edilmesi amaçlanmıştır.
E. faecium oldukları saptanan, disk difüzyon ve gradient test yöntemi ile vankomisine
dirençli oldukları belirlenen bakteri izolatları çalışmaya alındı. Vankomisin ve
kloramfenikolün minimum inhibisyon konsantrasyon (MİK) değerlerinin
belirlenmesinde mikrodilüsyon yöntemi uygulandı. Vektör olarak Cas9 endonükleazı ve
gRNA bağlama bölgesini taşıyan pCas9 plazmiti kullanıldı. Plazmit aktarımında
elektroporasyon yöntemi uygulandı. Transformantların seçiliminde, zamana bağlı optik
yoğunluk ölçümü ve spot deneyi uygulandı. Genetik yapısı değiştirilmiş izolatlarda
(transformantların) fenotipik değişikliğini kontrol edildi.
Mikrodilüsyon yöntemiyle tüm izolatların vankomisin için MİK değeri ≥ 1024 µg/mL
olarak saptandı. PZR yöntemiyle Van A direnç geni tüm izolatlarda pozitif olarak
bulundu. Gen düzenlemesi yapılarak elde edilen Ef3_pCas_g1 plazmitini içeren
transformanın, vankomisin MİK değerlerinde (128 µg/mL) azalma saptandıktan sonra,
spot deneyleri ile yapılan alt kültürlerde, vankomisin (10 μg/mL) içeren besiyerinde,
Ef3_pCas_g1_6, Ef3_pCas_g1_27 ve Ef3_pCas_g1_44 olarak tanımlanan üç ayrı
transformantın üremediği gözlendi. Mikrodilüsyon yöntemi ile bu transformantların
vankomisin için MİK değerlerinin 2 µg/mL olduğu saptandı. Gen düzenleme
çalışmalarında genom düzenlemesi yapılmış en iyi yapı grubunun Ef3_pCas_g1 plazmiti
olduğu saptandı. Fenotipik değişikliklerin gözlenmesi amacıyla yapılan deneylerde,
Ef3_WT göre Ef3_pCas_g1, Ef3_pCas_g2, Ef3_pCas_g3 transformantlarında koloni
çapının küçüldüğü ve kolonilerin morfolojilerinde değişiklik olduğu saptandı.
Sonuç olarak, Van A direnç genini taşıyan beş izolattan sadece biri ile çalışmaya devam
edildi. Elde edilen üç ayrı transformantın vankomisine (2 µg/mL) duyarlı hale döndüğü
tespit edildi. Bu çalışma vankomisine dirençli E. faecium izolatlarında ülkemizde
yapılan ilk gen düzenleme çalışmasıdır ve başarılı olmuştur