İnfliksimab tedavisi alan behçet üveiti hastalarında adalimumab tedavisine geçiş nedenleri ile tedavinin klinik ve anjiografik sonuçları


Tezin Türü: Tıpta Uzmanlık

Tezin Yürütüldüğü Kurum: İstanbul Üniversitesi, İstanbul Tıp Fakültesi, Cerrahi Tıp Bilimleri Bölümü, Türkiye

Tezin Onay Tarihi: 2024

Tezin Dili: Türkçe

Öğrenci: ALİ OZAN IŞIK

Danışman: Nihan Aksu Ceylan

Açık Arşiv Koleksiyonu: AVESİS Açık Erişim Koleksiyonu

Özet:

Amaç: İnfliksimab (IFX) tedavisi alan Behçet üveiti hastalarında adalimumab (ADA) tedavisine geçiş nedenleri ile tedavinin klinik ve anjiografik sonuçlarını değerlendirmek Gereç ve Yöntem: İstanbul Üniversitesi İstanbul Tıp Fakültesi Göz Hastalıkları kliniği üvea departmanında Ocak 2007- Şubat 2024 yılları arasında takipleri yapılan, IFX tedavisinden ADA tedavisine geçilen Behçet üveiti tanılı 21 hastanın 42 gözü retrospektif olarak incelenmiş olup bu hastaların başvuru, IFX tedavisine geçiş, ADA tedavisine geçiş ve ADA altındaki son muayenelerindeki en iyi düzeltilmiş görme keskinliği (EİDGK) değerleri, flare ölçümleri, santral makula kalınlığı (SMK) ölçümleri, fundus floresein anjiografi (FFA) skorları ile bu biyolojik ajanlar altında ihtiyaç duydukları sistemik kortikosteroid ve lokal kortikosteroid enjeksiyon tedavileri incelenmiştir. Bulgular: Çalışmadaki hastaların başvuru muayenesinde EİDGK ortalaması 0,68 ± 0,46 logMAR, IFX tedavisine geçiş muayenesinde EİDGK ortalaması 0,43 ± 0,58 logMAR, ADA tedavisine geçiş muayenesinde EİDGK ortalaması 0,22±0,16 logMAR, ADA tedavisi sonrası yapılan son muayenede ise EİDGK ortalaması 0.16 ± 0.38 logMAR'dır. Hastaların tanı anlarındaki flare ölçüm ortalaması 34,9 ± 41,7 ph/ms , IFX tedavisine geçiş muayenesinde flare ortalaması 11,5 ± 9,7 ph/ms, IFX'ten ADA tedavisine geçiş muayenesinde yapılan flare ölçüm ortalaması 9,5 ± 8,9 ph/ms, ADA tedavisi altında yapılan son muayenedeki flare ortalaması ise 6,9 ± 7,2 ph/ms'dir. Çalışmadaki 42 gözün başvuru muayenesindeki SMK ortalaması 375,4 ± 133,1 μm, IFX tedavisine geçiş muayenesinde yapılan optik koherens tomografi (OKT) görüntülemesinde SMK ortalaması 332,7 ± 93,2 μm, ADA tedavisine geçiş muayenesindeki SMK ortalaması 236,1 ± 225,7 μm, ADA altındaki son muayenedeki SMK ortalaması ise 232,8±132 μm'dir. Başvuru muayenesinde 16 gözde (%38,0) kistoid makula ödemi (KMÖ) izlenmiş olup IFX'e geçiş muayenesinde KMÖ olan göz sayısı ise 12 (%28,5) olarak tespit edilmiştir. ADA tedavisine geçiş muayenesinde KMÖ'sü olan göz sayısı ise 3 (%7,3)'tür. ADA tedavisi altında yapılan son muayenesinde KMÖ izlenen hasta bulunmamaktadır. Hastaların başvurudaki ortalama FFA skoru 27,2 ± 12, IFX tedavisine geçişte ortalama FFA skoru 19,8 ± 8,0, IFX tedavisinden ADA tedavisine geçişte ortalama FFA skoru 14,7 ± 8,6, ADA tedavisi altında yapılan en son muayenedeki ortalama FFA skoru ise 9,7±5,9 olarak hesaplanmıştır. IFX öncesi dönemde 7 göze (%16,6) intravitreal deksametazon implant, 4 göze (%9,5) subtenon triamsinolon enjeksiyonu yapıldığı; IFX altında 3 göze (%7,1), ADA altında ise 1 göze (%2,3) intravitreal deksametazon implant enjeksiyonu yapıldığı görülmüştür. xi 8 hastanın (%38,0) IFX başlama endikasyonunun diğer öncül tedaviler (pulse-oral metildprednizolon, konvansiyonel immunmodulatör tedavi, interferon-alfa2a) altında klinik olarak atak halinin geçmesine rağmen devam eden anjiografik inflamasyon olduğu, 6 hastada (%28,5) IFX başlama endikasyonunun bu öncül tedaviler altında şiddetli klinik atak gelişmesi olduğu, 7 hastada ise (%33,3) interferon-alfa2a'ya (IFN) bağlı istenmeyen yan etkiler sebebiyle IFX tedavisine geçildiği görüldü. IFX'ten ADA tedavisine geçiş nedeninin 13 hastada (%61,9) kısmi anjiografik remisyon, 5 hastada (%23,8) IFX ile infüzyon reaksiyonu, 3 hastada (%14,2) klinik remisyon sağlanamaması ve atakların devam etmesi olduğu görüldü. Sonuç: Çalışmadaki konvansiyonel tedaviye dirençli Behçet üveiti tanılı hastaların EİDGK değerleri, flare ölçümleri, SMK ölçümleri, FFA skorları, KMÖ geliştirme oranları, lokal oküler enjeksiyon ve sistemik kortikosteroid ihtiyaçları incelendiğinde görsel ve anatomik prognoz açısından IFX tedavisi sonrası idame tedavide ve aktif Behçet üveiti hastalarının tedavisinde ADA kullanımının etkili bir tedavi yöntemi olduğu görüldü.