korona sitimülasyonunun dental implantların osseointegrasyonuna etkisinin deneysel araştırılması


Creative Commons License

KOCAELLİ H. (Executive)

Project Supported by Higher Education Institutions, 2015 - 2020

  • Project Type: Project Supported by Higher Education Institutions
  • Begin Date: January 2015
  • End Date: March 2020

Project Abstract

özet

Ayhan M. (2016). Korona Stimülasyonunun Dental İmplantların Osseointegrasyonuna Etkisinin Deneysel Araştırılması. İstanbul Üniversitesi Sağlık Bilimleri Enstitüsü, Ağız Diş Çene Cerrahisi ABD. Doktora Tezi. İstanbul.

Giriş ve amaç: Günümüzde implantların daha erken yüklemesi ve düşük kalitedeki kemiklerde osseointegrasyon miktarının arttırılması için ilave tekniklerin kullanılması implant araştırmalarının temel konularından biridir. Kemik yapımını stimüle edici çeşitli teknikler hem osseointegrasyon süresini kısaltmak hem de düşük kalitedeki kemiklerde başarı oranını arttırmak için araştırılmaktadır. Literatürde osseointegrasyon ve elektrostimülasyon ilişkisini gösteren sınırlı sayıda çalışma bulunmaktadır. Bu çalışmanın amacı bir elektrostimülasyon türü olan korona stimülasyonu (KS) nun dental implantların osseointegrasyon kalitesi, oranı ve sürecine etkisinin deneysel olarak araştırılmasıdır.

Gereç ve yöntem: Eksperimental protokolde dört koça ait 8 tibiyaya toplam 32 implant uygulanmıştır. Deney hayvanlarının sağ tibialarına KS uygulanmış, sol tarafları kontrol grubu olarak kullanılmıştır. 15. ve 30. günlerdeki sakrifikasyon periyodunun ardından nondekalsifiye histomorfometrik yöntemle kemik-implant temas yüzeyi (BIC), kemik alanı (BAr) ve kemik çecresi (BPm) ölçümleri hesaplanmıştır. İstatistiksel analizler için SPSS 21 programı kullanılmıştır. İstatistiksel anlamlılık p<0.05 düzeyinde değerlendirilmiştir.

Bulgular: Histomorfometrik analiz sınucunda BIC, BAr ve BPm değişkenlerinin her biri için deney ve kontrol grupları karşılaştırıldığında, 15. ve 30. gün gruplarının tamamında deney grubunda kontrol grubuna oranla istatistiksel olarak anlamlı fark saptanmıştır (p<0.05). Deney gruplarının 15. ve 30. gün karşılaştırmalarında BIC değeri açısından istatistiksel olarak anlamlı bir fark saptanmamıştır.

Sonuç: Bu çalışmada KS’nun dental implantların osseointegrasyon sürecinin kalitesi ve kantitesine iyileşmenin erken dönemlerinde olumlu etkisi histomorfometrik analizlerle deneysel olarak ortaya konmuştur.

Anahtar Kelimeler: Osseointegrasyon, Elektriksel Stimülasyon, Dental İmplant, Histomorfometri, Korona Stimülasyonu.

Bu çalışma, İstanbul Üniversitesi Bilimsel Araştırma Projeleri Birimi tarafından desteklenmiştir. Proje No: 49665

abstract

Ayhan M. (2016). The Effects of Corona Stimulation on the Osseointegration of Dental Implants: An Experimental Study. Istanbul University, Institute of Health Sciences, Department of Oral and Maxillofacial Surgery. PhD Thesis. İstanbul.

Introduction and aim: Currently, “the use of additional procedures in order to reduce the loading time for implants and to enhance osseointegration on poor quality bones” is one of the most promising research areas in dental implantology. For this purpose, various techniques have been researched and developed for stimulating bone production. One of these techniques is electrically stimulating the jaw bone and surrounding tissues. There is only a limited number of researches on whether electrostimulation is directly related with osseointegration. The aim of this experimental study is to investigate the effects of Corona Stimulation (CS) on osseointegration rate and quality, and whether it decreases the waiting period of dental implants.

Materials and method: In our experimental protocol, 32 dental implants were inserted into 4 male sheep into the tibia bilaterally. Implants on the right tibia of each male sheep were treated using CS while the other side did not receive any stimulation and was used as a control group. Animals were sacrificed at 15th and 30th days after implantation. Bone segments with implants were processed by noncalcifed method. The determination of the new bone formation and osseointegration around the dental implants were investigated by means of undecalcified method, histomorphologically. Mineralized bone-to-implant contact (BIC), bone area (BAr) and bone perimeter (BPm) percentages were measured by an experienced blinded investigator to evaluate the bone-implant interface. Statistical analyzes were achieved by the software SPSS 21 Windows. A P–value less than 0.05 was considered statistically significant.

Results: The histomorphometric parameters showed that the BIC, the BAr and the BPm values have significantly increased in the 15th and 30th days groups in the CS subjects compared to the control group (p<0.05). No statistically significant difference in BIC ratio was found between second and fourth stimulation groups.

Conclusion: The results of this experimental study indicate that CS may have positive effects on the early osseointegration period of dental implants.

Key Words: Electrostimulation, Osseointegration, Dental Implant, Histomorphometry, Corona Stimulation.

The present work was supported by the Research Fund of Istanbul University. Project No: 49665