Trauma and Event in Anzia Yezierska’s Hungry Hearts


Yazıcıoğlu S.

JAST : JOURNAL OF AMERICAN STUDIES OF TURKEY), vol.57, no.1, pp.135-158, 2022 (Peer-Reviewed Journal)

  • Publication Type: Article / Article
  • Volume: 57 Issue: 1
  • Publication Date: 2022
  • Journal Name: JAST : JOURNAL OF AMERICAN STUDIES OF TURKEY)
  • Journal Indexes: Index Islamicus, MLA - Modern Language Association Database, TR DİZİN (ULAKBİM)
  • Page Numbers: pp.135-158
  • Istanbul University Affiliated: Yes

Abstract

Anzia Yezierska’s Hungry Hearts (1920) is a collection of short stories set in New York City’s Lower East Side district and portrays Jewish working class women as they experience the problems of urban poverty and immigration as trauma. This article analyzes Hungry Hearts as a short story cycle in light of trauma theories and argues that Yezierska’s protagonists suffer from what Maria Root calls “insidious trauma”. Therefore, it holds that the dialectic of fragmentation and cohesion in the short story cycle form conflates with the insidious trauma of Yezierska’s protagonists. From this perspective, the article claims that the narrative logic of Yezierska’s work illustrates the inevitable continuity of insidious trauma because the stories follow a sequence of gradually aging protagonists. However, Yezierska also offers an alternative by creating two evental moments of intergenerational interaction in her last two stories. Drawing from Alain Badiou’s concept of the “event” and Dominick LaCapra’s trauma theory, this article argues that such moments function as departures from the initial narrative logic and let the characters reformulate their futures. 


Anzia Yezierska’nın Hungry Hearts [Aç Yürekler] (1920) adlı yapıtı, New York’un Aşağı Doğu Yakası bölgesinde geçen ve kent yoksulluğu ve göç gibi sorunları travma olarak yaşayan işçi sınıfı Yahudi kadınları anlatan bir kısa öykü derlemesidir. Bu makale, Hungry Hearts’ı bir kısa öykü döngüsü olarak ve travma teorileri bağlamında ele almaktadır. Makale, Yezierska’nın kahramanlarının, Maria Root’un “sinsi travma” olarak adlandırdığı travmayı yaşadıklarını öne sürmektedir. Bu nedenle, kısa öykü döngüsüne özgü parça-bütün diyalektiğinin, Yezierska’nın kahramanlarının sinsi travmasıyla biçimsel olarak örtüştüğünü iddia etmektedir. Buradan hareketle makalede Yezierska’nın yapıtındaki anlatı mantığının sinsi travmanın kaçınılmaz sürekliliğini gösterdiği saptanmıştır, çünkü öykülerin kahramanları sırasıyla hep bir öncekinden daha yaşlı karakterlerdir. Ancak Yezierska, kuşaklararası etkileşimden kaynaklanan iki olay anı yaratarak son iki öyküsünde bu duruma bir alternatif de sunmaktadır. Alain Badiou’nun “olay” kavramından ve Dominick LaCapra’nın travma teorisinden yola çıkan bu makale, belirtilen olay anlarının yapıtın başlangıcındaki anlatı mantığından ayrıldığını ve karakterlerin geleceklerini yeniden oluşturmalarına izin verdiğini öne sürmektedir.