Hephaistos’un Atölyesindeki Üçayaklar: Bir Metafor Çözümlemesi / Tripods in Hephaestus’ Workshop: A Metaphor Analysis


Creative Commons License

Cluzeau F.

in: Sophron. Güler Çelgin'e Armağan Yazılar, Filiz Cluzeau,Özge Acar,Nilay Ediz Okur,Vicdan Taşçı, Editor, Arkeoloji ve Sanat, İstanbul, pp.131-144, 2023

  • Publication Type: Book Chapter / Chapter Research Book
  • Publication Date: 2023
  • Publisher: Arkeoloji ve Sanat
  • City: İstanbul
  • Page Numbers: pp.131-144
  • Editors: Filiz Cluzeau,Özge Acar,Nilay Ediz Okur,Vicdan Taşçı, Editor
  • Istanbul University Affiliated: Yes

Abstract

Just as a non-existent type of artificial intelligence can be imagined in today's science fiction novels or movies, some scholars believe that intelligent machines, and accordingly, weaker or stronger types of artificial intelligence that are technologically impossible to exist are also imagined in the Homeric poems. In this study, not all of the passages associated with artificial intelligence, but only Hephaestus’ self-moving tripods (automatoi tripodes) described in the 18th book of the Iliad have been re-evaluated and analyzed as a metaphor for the first time. As the result of this analysis, a new suggestion is made that Hephaestus’ tripods (the three-legged cauldrons) symbolize Achilles’ incomplete journey, and the passage depicting the tripods is the closure of the first half of the epic, which narrates the Achilles’ anger against Agamemnon, and the depiction of the shield of Achilles is the opening of the second half, narrating the hero’s anger against Hector. The fact that the closure and the opening take place just in the middle (26th day) of the main story lasting 51 days (25 + 1 + 25), and the mirror image of two different types of anger directed first against Agamemnon and then against Hector strengthens the ring-composition of the epic.

Keywords: Homer, Hephaestus, Tripods, Bellows, Artificial Intelligence, Metaphor

Günümüz bilim kurgu romanlarında ya da filmlerinde nasıl aslında var olmayan bir yapay zeka türü hayal edilebiliyorsa, bazı bilim insanları Homeros şiirlerinde de teknolojik açıdan var olması mümkün olmayan “akıllı” makinelerin, dolayısıyla zayıf veya güçlü yapay zeka türlerinin hayal edildiğini düşünür. Bu çalışmada yapay zekayla ilişkilendirilen pasajların hepsi değil, yalnızca Ilias’ın 18. bölümünde geçen, Hephaistos’un kendi kendilerine hareket eden üçayakları (automatoi tripodes) yeniden değerlendirilmiş ve bu üçayaklar ilk kez bir metafor olarak çözümlenmiştir. Bu çözümlemenin sonucunda yeni bir öneri olarak Hephaistos’un üçayaklarının (üçayaklı kazanlarının) Akhilleus’un yarım kalan yolculuğunu simgelediği; üçayaklarla ilgili pasajın, destanın Agamemnon’a duyulan öfkenin anlatıldığı ilk yarısının kapanışını, kalkanın betimlenmesinin ise Hektor’a duyulan öfkenin anlatıldığı ikinci yarının açılışını oluşturduğu ileri sürülmüştür. Bu kapanış ile açılışın 51 gün süren esas öykünün tam ortasında (26. gününde) gerçekleşmesi (25 + 1 + 25) ve önce Agamemnon’a, sonra Hektor’a yönelen iki farklı öfke türünün ayna görüntüsü oluşturması destanın döngü kompozisyonunu güçlendirir.

Anahtar sözcükler: Homeros, Hephaistos, Üçayaklar, Körükler, Yapay Zeka, Metafor