Eş Zamanlı İmplant İle Rekonstrüksyon Yapılan Meme Kanseri Hastalarda Erken ve Geç Dönem İmplant Kayıplarının Değerlendirilmesi
23. ULUSAL CERRAHİ KONGRESİ, Antalya, Türkiye, 24 - 28 Nisan 2024, cilt.1, ss.323, (Özet Bildiri)
- Yayın Türü: Bildiri / Özet Bildiri
- Cilt numarası: 1
- Basıldığı Şehir: Antalya
- Basıldığı Ülke: Türkiye
- Sayfa Sayıları: ss.323
- İstanbul Üniversitesi Adresli: Evet
Özet
AMAÇ: Meme kanseri nedeniyle subkutan mastektomi ve aynı seansta rekonstrüksiyon yapılan hastalardaki implant kaybı en korkulan komplikasyonlar arasındadır ve pek çok seride yaklaşık %10 oranında karşılaşıldığı bildirilmektedir. Cerrahi alan ve greft enfeksiyonları, yara yerinde ayrışma, implant rüptürü ve deposizyonu gibi durumlar implant kaybına en sık sebep olan durumlardır. Çalışmamızda merkezimizde subkutan mastektomi ve implant ile aynı seansta rekonstrüksiyon yapılan ve implant kaybı yaşanan hastaların yaş, bmi, sigara kullanımı, cerrahi tipi, implant yerleşim bölgesi, enfeksiyon ve radyoterapi durumu incelendi.
YÖNTEM:İstanbul Tıp Fakültesi Meme Cerrahisi Kliniği’nde Ocak 2021- Ocak 2024 tarihleri arasında ameliyat edilen 297 hastanın dataları değerlendirildi. Bu grup içerisinde implant kaybı olan 21 hastanın verileri retrospektif olarak incelendi. Hastalar implantkayıp dönemlerine göre erken (<12 ay) ve geç (>12 ay) olmak üzere 2 gruba ayrıldı. Bu gruplar kayıp nedeni olabilecek demografik ve teknik sebepler açısından karşılaştırıldı. Karşılaştırmalarda non-parametrik değişkenlerin karşılaştırılmasında Mann- Whitney U ve parametrik değişkenlerde Fisher’s exact testleri kullanıldı.
BULGULAR: Hastaların ortalama yaş 51,48 (±10,17), ortalama BMI 27,75 (±4,56) olarak bulundu. Sigara kullanan 7 hasta (%33,3) vardı. Hastaların %57,1’inde (n=12) subpektoral alana implant yerleştirilirken %42,9’unda (n=9) prepektoral implant uygulanmıştı. Bu 4 parametrenin analizlerinde erken ve geç dönem kayıplar arasında anlamlı bir fark saptanmadı. Adjuvan radyoterapi 8 hastaya verilmiştir. Radyoterapi alan grupta erken dönem kayıp %12,5 geç dönem kayıp %87 olarak görüldü (n=1, n=7, p=0,002). Yara yeri ve greft enfeksiyonu kaynaklı kayıpların erken dönemde daha yüksek oranda olduğu görüldü (%81.8, p=0,030).
SONUÇ: Hasta grubumuzda implant kaybı oranımız %7 olarak görülmüştür. İmplant kaybının hastalarda yol açtığı psikolojik ve mali yükü en aza indirmek için sebeplerinin iyi anlaşılması ve uygun cerrahi tekniğin, adjuvan tedavinin hastaya özgü değerlendirilerek seçilmesi ve enfeksiyonun önlenmesi önem arz etmektedir.