“KARANLIK KEFENİN İÇİNDE [IN THE DARK SHROUD]”: A READING OF THE RELATIONSHIP BETWEEN BLACK METAL MUSIC AND RELIGION THROUGH LYRICS


Creative Commons License

Yavuz M. S.

11th INTERNATIONAL MAY 19 INNOVATIVE SCIENTIFIC APPROACHES CONGRESS, Samsun, Turkey, 19 - 20 May 2024, pp.241-254

  • Publication Type: Conference Paper / Full Text
  • City: Samsun
  • Country: Turkey
  • Page Numbers: pp.241-254
  • Istanbul University Affiliated: Yes

Abstract

Black metal subgenre is one of the three extreme metal subgenres. The main difference of this genre from other extreme genres is that it defines itself largely in terms of the irrational in terms of Max Weber, both from musical cultural perspectives and the culture reacts from this plane. When we look at Weber's irrationality, we see music and religion as two basic areas where one can experience emotions with a communicative rationality rather than an instrumental rationality. Adorno's criticism of jazz music also highlights that one of the aims of popular music is to highlight emotions. Considering that metal, which is a popular music culture, emerges with a reactive motive in addition to this, one can expect that a music culture that does not go beyond the irrational will interact with religion at some point. The history of black metal culture shows that the relationship with religion has developed in parallel with the periodization generally applied musically. This relationship started with a more superficial relationship during the first wave of black metal, became reactive with the second wave, and deepened in the third wave. This interaction is embodied in culture. This embodiment exists in every layer of culture. In order to examine this phenomenon, I scraped the Encyclopaedia Metallum database, and analyzed the lyrics in the collected band data with the aid of digital tools. This article examines the lyrics of black metal music and shows the relationship of black metal with religion. I also discuss whether black metal can be considered to be religious music considering its obsession with religion.

Black [siyah/kara] metal türü metal türleri içerisinde en uçlarda duran üç türden biridir. Bu türün diğer extreme [uç] türlerden esas farkı hem müzikal öğeler açısından hem de kültürel öğeler açısından kendini büyük ölçüde Max Weber’in kastettiği irrasyonelde tanımlaması ve verdiği tepkiyi bu düzlemde vermesidir. Weber’in irrasyoneline bakıldığında müzik ve dini duyguların amaçsal rasyoneliteden öte bir iletişimsel rasyonalite ile tecrübe edilebildiği temel iki öğe olarak görmekteyiz. Popüler müzikteki amaçlardan birinin duyguların öne çıkarılması olduğu Adorno’nun caz müziği eleştirisi üzerinden görülebilmektedir. Bir popüler müzik kültürü olan metalin bu duruma ek olarak reaktif bir güdüyle de ortaya çıktığı göz önüne alındığında irrasyonelin dışına çıkmayan bir müzik kültürünün din ile bir noktada etkileşime geçmesi beklenir. Black metal kültürünün tarihi incelendiğinde din ile ilişkisinin de müzikal olarak genelde uygulanan dönemselleştirmeyle paralel olarak geliştiği görülmektedir. Bu ilişki birinci dalga black metal sırasında daha yüzeysel bir ilişki ile başlamış, ikinci dalga ile tepkisel hale gelmiş, üçüncü dalgada ise derinleşmiştir. Bu etkileşimin kültür içerisinde somutlaştığı gözlenmektedir. Bu somutlaşma kültürün her katmanında izlenebilmektedir. Bu olguyu irdelemek adına Encyclopaedia Metallum veri tabanı kazınmış (scrape), toplanan grup verisi içerisindeki sözler bilgisayar yardımıyla analiz edilmiştir. Bu makale black metal müziğin sözlerini inceleyerek black metalin din ile ilişkisini göstermiştir. Black metalin din takıntısı üzerinden black metalin dini müzik olarak düşünülüp düşünülemeyeceği tartışılmıştır.