OBSTETRIK BRAKIAL PLEKSUS PARALIZISINDE GEÇ DÖNEM ÖNKOL RESTORASYONU
Tez Türü: Tıpta Uzmanlık
Tezin Yürütüldüğü Kurum: İstanbul Üniversitesi, İstanbul Tıp Fakültesi, Cerrahi Tıp Bilimleri Bölümü, Türkiye
Tez Danışmanı: Prof. Dr. Türker Özkan
Tezin Onay Tarihi: 2007
Tezin Dili: Türkçe
Özet:
Obstetrik brakial pleksus
paralizisi en dramatik doğum komplikasyonlarından biridir. Erken dönemde yoğun
fizik tedavi ile takip edilen hastaların çoğunda yeterli düzelme sağlanmasına
rağmen, yaklaşık % 10 vakada yaş ilerledikçe paraliziye sekonder kontraktür ve
kemik deformitelerinin de tabloya katıldığı ağır sekeller gelişir.
Genel olarak cerrahi
girişimler ikiye ayrılabilir, bunlar genellikle 18 aydan önce gerçekleştirilen
primer sinir cerrahisi ve çoğunlukla 2 yaşından sonra gerçekleştirilen kas
gevşetme ve tendon transferleri ile karakterize palyatif girişimlerdir. Primer
sinir cerrahisi sonrasında her zaman tam bir iyileşme beklenmemekte ve bu
hastalar ileriki yaşlarda bazı sekellerle karşımıza çıkmaktadırlar.
Geç dönem obstetrik brakial
pleksus paralizisi (takip süresi en az 10 ay) olan 83 hastaya önkol ve el
fonksiyonunun arttırılması amacı ile 243 prosedür uygulandı. Geç dönem önkol
sekelleri lezyon bölgelerine göre dirsek, önkol, el bileği, parmaklar ve
başparmak olmak üzere 5 grupta incelendi. Buna göre 14 hasta dirsek, 48 hasta
önkol, 50 hasta el bileği, 18 hasta parmaklar ve 49 hasta ise başparmak
deformitelerinin restorasyonu için opere edildi. Geç dönem obstetrik paralizi
sekellerinde sıklıkla aynı hastada birden fazla (1-4 arası) bölgede sorun
mevcuttu. Uygulanan girişimler tendon transferleri ve tenodezler gibi yumuşak
doku prosedürleri ile el bileği artrodezi ve çeşitli osteotomiler gibi kemik
prosedürlerini kapsamaktaydı.
Özellikle önkol supinasyon
deformitesini düzeltmek amacıyla kendi geliştirdiğimiz brakioradialis rerouting
pronatoplasti tekniğini kullandık. Sonuçta aktif pronasyon hareketinde ortalama
63,5°’lik bir kazanç elde ettik. Ayrıca total aktif hareketteki ortalama
53,2°’lik kazanç bu prosedürün önkol fonksiyonelliğine olan katkısını
göstermektedir.
Elde ettiğimiz sonuçlar ışığında primer cerrahi tedavi
şansını kaçırmış veya primer cerrahi tedavi sonrası üst ekstremite
fonksiyonlarında yeterli düzelme sağlanamamış hastalarda, geç dönem önkol
sekellerine yönelik palyatif cerrahi girişimler ile tatmin edici düzeyde
fonksiyonel ve postüral düzelme elde edilebileceği kanısındayız