II. Meşrutiyet'ten Bugüne Merkez Sağ Partileri, Merkez Sağ Gazeteleri: Yeni Şafak İncelemesi
Tez Türü: Yüksek Lisans
Tezin Yürütüldüğü Kurum: Marmara Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Gazetecilik Anabilim Dalı, Türkiye
Tez Danışmanı: Prof.Dr. Atilla Girgin
Tezin Onay Tarihi: 2006
Tezin Dili: Türkçe
Özet:
Ülkemizde Prens Sabahattin öncülüğünde başlayan sağ akım
Cumhuriyet döneminde ilk olarak Adnan Menderes ve DP tarafından kurumsallaşarak
savunulmuştur. Daha sonra sağ ideoloji merkezîleşerek, AP, ANAP, DYP ve kısmen
de olsa MHP, RP, son olarak da AK Parti tarafından temsil edilmiştir. Sağ
ideoloji basın alanında ulusal boyutta ilk kez İkdam gazetesi ile desteklenmiştir.
Bu destekleme süreci, Cumhuriyet döneminde, DP: Vatan ve Zafer, AP: Tercüman ve
Türkiye, ANAP: Türkiye, Hürriyet, Sabah, Milliyet ve Günaydın gazeteleri ile sürmüştür,
son olarak da AK Parti: Yeni Şafak Gazetesi ile devam etmektedir. Gazeteler de tıpkı
siyasal partiler gibi birbirlerine alternatif oldukları derecede çok sesliliği sağlarlar. Gazetelerin birbirlerine alternatif olması sadece
biçimsel farklılıklarına bağlı değildir. Birçok gazete hedef kitlelerinin
destekledikleri siyasi ideolojiyle birbirlerinden ayrılır. Bir gazetenin tüm
siyasi ideolojilere, partilere aynı yakınlıkta durması, iktidar ve muhalefet arasında
bir ayrım yapmaması pek rastlanabilir bir durum değildir. Gazeteler yayın politikalarını
uygularken bazı mesleki ahlak kurallarını göz ardı etmemelidirler. Örnek vermek
gerekirse: Araştırmanın sonunda yer alan Yeni Şafak Gazetesi içerik analizinde
de rastlanacağı gibi; bir siyasi partiyi desteklerken içeriğinde ülke gündemi, diğer
siyasi olaylar ve partilerin eylemlerine yer vermemek gazetenin haber verme özelliğinin
kaybolmasına neden olur. Bir gazetenin kendini tamamıyla bir siyasi partiye adaması
ve onun propaganda aracı haline dönüşmesi onu tüm mesleki kurallardan uzaklaştırır.
Bu gazetelere parti gazetesi de denmektedir. Araştırmanın sonunda yer alan
analiz, bir gazetenin bir siyasi partiyi
desteklerken, nasıl mesleki kuralları hiçe saydığının göstergesidir.