Tez Türü: Doktora
Tezin Yürütüldüğü Kurum: İstanbul Üniversitesi, İlahiyat Fakültesi, Temel İslam Bilimleri Bölüm, Türkiye
Tez Danışmanı: Halil İbrahim Bulut
Tezin Onay Tarihi: 2022
Tezin Dili: Türkçe
Desteklendiği Program: Öğretim Üyesi Yetiştirme Programı (ÖYP)
Özet:
Büveyhîler, Zeydî-Mu’tezilî geleneğin olduğu bir coğrafyada zuhur etmiş
ve Sünnî Abbâsî yönetimini bir asrı aşkın süre hâkimiyeti altına almış Şiî bir
hanedanlıktır. Bu süre zarfında bünyesinde İmâmiyye ve Mu’tezile alimlerini
himaye ederek, İmâmî ve Mu’tezilî fikirlerin yaygınlaşmasında ve kaynaşmasında
etkin bir rol oynamıştır. Büveyhîler döneminde İmâmiyye’nin rasyonel bir kimlik
kazanmasında etkili olan Şeyh Sadûk, Şeyh Müfîd, Şerîf Murtazâ, Şerîf Radî ve
Ebû Ca’fer et-Tûsî gibi alimler yetişmiştir. Şeyh Sadûk hariç bu alimlerin
hepsi Ebû Abdillah el-Basrî, Ali b. Îsâ er-Rummânî, Muhammed b. İmrân
el-Merzübânî ve Kâdî Abdülcebbâr gibi dönemin önemli Mu’tezilî alimleri
nezaretinde yetişmiş ve Mu’tezilî fikirleri bizzat onların derslerinde
öğrenmişlerdir. İmâmiyye erken dönemde ahbâr merkezli bir yapıya sahipken
Büveyhîler döneminde Mu’tezilî fikirlerin etkisiyle rasyonel bir görünüm
kazanmıştır. Dönemin İmâmiyye alimleri Mu’tezile’nin fikir dünyasını kendi
sistemlerine taşımışlar ve akılcı bir bilgi sistemi oluşturarak tevhîd ve
adalet meselesinin tamamında, va’d ve vaîd ile nübüvvet meselesinin bir
kısmında Mu’tezilî fikirleri benimsemişlerdir. İhtilaf ettikleri imâmet
meselesini izah etmede ise Mu’tezilî yöntemden istifade etmişlerdir.
İmâmiyye’de Mu’tezilî fikirler ekseninde gerçekleşen bu rasyonel dönüşüm Şeyh
Sadûk’tan Ebû Ca’fer et-Tûsî’ye zamanla tedrici olarak gerçekleşmiştir. Bu
dönüşümün en etkili isimleri ise Şeyh Müfîd ile Şerîf Murtazâ olmuştur. Bu
bağlamda çalışmamızın birinci bölümünde Büveyhîler döneminde meydana gelen
Mu’tezile-İmâmiyye etkileşiminin siyasî-tarihî arka planı, ikinci bölümünde
ilmî temeli, üçüncü bölümünde ise fikrî yapısı incelenmiştir.
Anahtar Kelimeler: Büveyhîler, İmâmiyye,
Mu’tezile, tevhîd, adalet, Şeyh Sadûk, Şeyh Müfîd, Şerîf Murtazâ, Ebû Ca’fer
et-Tûsî, Kâdî Abdülcebbâr.