Tez Türü: Doktora
Tezin Yürütüldüğü Kurum: İstanbul Üniversitesi, Siyasal Bilgiler Fakültesi, Kamu Yönetimi ve Siyaset Bilimi Bölümü, Türkiye
Tez Danışmanı: Prof. Dr. Adalet Alada
Tezin Onay Tarihi: 2016
Tezin Dili: Türkçe
Desteklendiği Program: Diğer
Özet:
Bu tez Türkiye'de eğitim meselesinin işgücü piyasasının bir fonksiyonu haline gelmesini konu edinmiştir. Neoliberal eğitim paradigması içerisinde eğitim ile işgücü piyasası arasında kurulmak istenen organik ilişkiye ulusal ve uluslararası ölçeklerde tarihsel bir nedensellik içerisinde bakmaktadır. Mesleki eğitim politikaları öncelikle devlet-sermaye ilişkilerinin neoliberal proje kapsamında yeniden yapılandırılmasının bir bölümü olarak okunmaktadır. Sonrasında, mesleki eğitim politikalarının yeniden yapılandırmanın mevcut evresinde yapısal bir rol üstlendiği izlenmektedir. Ekonomik büyümenin gerilediği bir aşamada mesleki eğitim politikaları yeni bir ekonomik model ve birikim stratejisinin yapısal bir bileşeni olarak ortaya çıkmaktadır. Ekonomik büyüme için bir kaldıraç olarak görülen mesleki eğitim politikaları farklı sermaye kesimleri tarafından desteklenmekte ve adeta bir ulusal çıkar olarak formüle edilmektedir. Böylelikle eğitim kapitalist toplumdaki temel işlevi olan yeniden üretimi yerine getirmektedir. Küresel rekabet ve değişen üretim rejimi ekseninde işgücünün verimliliği ve niteliği sorunu gündeme gelmekte; işgücünün uluslararası rekabet koşullarına göre eğitilmesi ve vasıflandırılması, artık devletten çok daha fazlası anlamına gelen kamu politikası aktörlerinin temel gündemi olmaktadır. Sermaye birikiminin devamlılığının sağlanmasına bir yanıt olarak geliştirilen bu eğitim politikaları farklı sermaye kesimlerinin uzlaşısıyla oluşturulurken aynı zamanda işgücü piyasasının mevcut durumundan kaynaklı toplumsal bir karşılık bulması beklenebilir. Mesleki eğitim politikasının bir ulusal çıkar olarak sunulmasına olanak tanıyan bu unsurlar, ona hegemonik bir potansiyel kazandırmaktadır. Bu çift taraflı belirlenim ve eğitimin yeniden üretimci işlevi bu politikaları birikim stratejisi ve hegemonya kavramları ile tartışmanın olgusal zeminini hazırlamaktadır. Bu bakımdan, çalışmada sırasıyla eğitimin işlevinden, mesleki eğitimin işlevine ve bu işlevin neoliberal yeniden yapılandırmadaki özgün rolüne bakılmaktadır.