Deneysel hiper ve hipotiroidi oluşturulan sıçanların kan ve dokularında oksidatif stres göstergeleri üzerine α-lipoik asidin etkisinin incelenmesi
Tez Türü: Doktora
Tezin Yürütüldüğü Kurum: İstanbul Üniversitesi, İstanbul Tıp Fakültesi, Temel Tıp Bilimleri Bölümü, Türkiye
Tez Danışmanı: Pervin Vural
Tezin Onay Tarihi: 2017
Tezin Dili: Türkçe
Desteklendiği Program: Diğer
Özet:
ÖZET
BAKİ Adile Merve (2017). Deneysel hiper ve hipotiroidi oluşturulan sıçanların kan ve
dokularında oksidatif stres göstergeleri üzerine α-lipoik asidin etkisinin incelenmesi. İstanbul
Üniversitesi, Sağlık Bilimleri Enstitüsü, Biyokimya ABD. Doktora Tezi, İstanbul
Amaç: Çalışmamızda amacımız hipertiroidi ve hipotiroidi oluşturulan sıçanlarda karaciğer,
böbrek ve beyin dokularında proksidan-antioksidan dengedeki değişimleri, karaciğer ve böbrek
fonksiyon testlerini incelemekti. İkinci amacımız antioksidan bir bileşik olan α-lipoik asit
(ALA)’in tek başına veya hipertiroidili sıçanlarda antiroid bir ilaç olan propiltiyourasil (PTU),
hipotiroidili sıçanlarda ise L-tiroksin (T4) replasman tedavisi ile birlikte uygulanmasının
etkilerini araştırmaktı.
Gereç ve Yöntem: Çalışmamızda prooksidan-antioksidan denge göstergeleri olan reaktif
oksijen türleri (ROS), malondialdehit (MDA), protein karbonil (PK), total antioksidan kapasite
ve glutatyon düzeyleri ile süperoksit dismutaz, katalaz ve glutatyon peroksidaz aktiviteleri
incelendi. Ayrıca, histopatolojik incelemeler yapıldı. Hipertiroidi/hipotiroidi tablosu oluşturmak
için T4 (12 mg/L) veya PTU (500 mg/L) 10 hafta boyunca içme suyunda uygulandı. ALA [100
mg/kg/gün; % 0.2 (w/w); diyette] tek başına ve antitiroid PTU (10 mg/kg/i.p.) veya T4 hormon
replasman (20 µg/kg/s.c.) tedavisi ile birlikte deney süresinin son 5 haftasında uygulandı.
Bulgular: Serumda karaciğer ve böbrek fonksiyon testlerinde hipertiroidili sıçanlarda değişiklik
gözlenmezken, hipotiroidili sıçanlarda kreatinin ve üre düzeylerinde artış görüldü. Hipertiroidili
veya hipotiroidili sıçanlarda dokuların oksidatif strese duyarlılıklarında farklılıklar olduğu,
hipertiroidide karaciğerde, hipotiroidide ise beyinde ROS, MDA ve PK düzeylerinde artış,
antioksidan sistem göstergelerinde bazı farklılıklar saptandı. ALA uygulaması hipertiroidili
sıçanlarda serbest T3 ve T4 düzeylerini düşürdü. Ayrıca, gerek tek başına ve gerekse klasik
tedavi ile birlikte uygulandığında, hipertiroidi ve hipotiroidide oksidatif stresin geliştiği
dokularda prooksidan durumu azalttı.
Sonuç: ALA uygulamasının tiroid fonksiyon bozukluklarında prooksidan-antioksidan
dengedeki değişimleri düzeltmede etkili olduğu ve klasik tedaviye eklenmesinin yararlı olacağı
sonucuna varıldı.
Anahtar kelimeler: proksidan-antioksidan denge, hipertiroidi, hipotiroidi, α-lipoik asit
Bu çalışma, İstanbul Üniversitesi Bilimsel Araştırmaları Projeleri Birimi tarafından
desteklenmiştir. Proje No: 52916.