Amlodipin ilişkili gingival hiperplazinin yönetimi: olgu serisi
Türk Periodontoloji Derneği 54. Uluslararası Bilimsel Kongresi 32. Bilimsel Sempozyumu, Ankara, Türkiye, 14 - 16 Kasım 2025, ss.413, (Özet Bildiri)
- Yayın Türü: Bildiri / Özet Bildiri
- Basıldığı Şehir: Ankara
- Basıldığı Ülke: Türkiye
- Sayfa Sayıları: ss.413
- Açık Arşiv Koleksiyonu: AVESİS Açık Erişim Koleksiyonu
- İstanbul Üniversitesi Adresli: Evet
Özet
2017 Dünya Periodontoloji Çalıştay’ında yayımlanan sınıflamada ilaçlara bağlı dişeti büyümeleri, dental biyofilmin varlığında ortaya çıkan ve lokal faktörlerle şiddeti artan dişeti hastalıkları içerisinde tanımlanmıştır. En sık kalsiyum kanal blokerleri, antikonvülzanlar ve immünsüpresif ajanlar bu tabloya yol açmaktadır. Özellikle amlodipin, uzun süreli kullanımda gingival hiperplaziye neden olarak estetik ve fonksiyonel sorunlar oluşturmakta, plak retansiyonunu arttırarak periodontitisin ilerlemesine katkıda bulunmaktadır. Bu bildiride, amlodipin kullanımına bağlı dişeti büyümesi gelişen üç olgu sunulmaktadır. İlk olgu, 10 mg/gün amlodipin kullanan 67 yaşında kadın hastadır. İlacı kardiyoloji konsültasyonu sonucu olmesartan medoksomil ile değiştirilmiş ve cerrahi olmayan periodontal tedavi uygulanmıştır. Üç ayda inflamasyonun gerilediği, altı ayda stabil periodontal durum sağlandığı gözlenmiştir. İkinci olgu, 45 yaşında erkek hastadır. Antihipertansif tedavisi valsartan ile değiştirilmiş, periodontal tedavi sonrası sondalanabilir cep derinlikleri 3 mm veya daha az ölçülmüştür. 14–15 numaralı dişlerde flep operasyonu yapılmış ve üç ayda sondalanabilir cep derinlikleri 2 mm’ye düşmüştür. İki yıllık takipte periodontal sağlık korunmuştur. Üçüncü olgu, 55 yaşında kadın hastadır. Cerrahi olmayan periodontal tedaviye kısmi yanıtın ardından ilaç değişimi yapılmış, altı ayda dişeti büyümelerinin ve inflamasyonun belirgin şekilde gerilediği saptanmıştır. Bu olgu serisi; ilaç değişiminin, cerrahi olmayan periodontal tedavinin ve periodontal cerrahi girişimlerin amlodipin kaynaklı dişeti büyümelerinin yönetiminde etkili olduğunu ve çok yönlü yaklaşımın hasta prognozunu olumlu etkilediğini göstermektedir
Drug-influenced gingival enlargements are classified in the 2017 World Workshop on Periodontal and Peri-Implant Diseases as conditions that develop in the presence of dental biofilm and are aggravated by local factors. Calcium channel blockers, anticonvulsants, and immunosuppressants are the most common agents involved. Amlodipine, in particular, may cause gingival hyperplasia during long-term use, leading to aesthetic and functional problems, enhancing plaque retention, and contributing to periodontitis progression. This case series describes three patients with amlodipine-associated gingival enlargement. The first case, a 67-year-old woman taking 10 mg/day amlodipine, underwent medication substitution with olmesartan medoxomil and nonsurgical periodontal therapy. Inflammation decreased within three months, and stable periodontal conditions were established by six months. The second case, a 45-year-old man, had his antihypertensive therapy switched to valsartan. After periodontal treatment, probing depths of 3 mm or less were recorded. A flap operation was performed on teeth #14–15, reductions in probing pocket depth to 2 mm at three months. Periodontal health was preserved during a two-year follow-up. The third case, a 55-year-old woman, showed limited improvement after nonsurgical therapy; after changing her medication, gingival overgrowth and inflammation markedly regressed within six months. These cases emphasize that amlodipine-induced gingival hyperplasia can be successfully managed through a multidisciplinary approach combining drug substitution, nonsurgical periodontal therapy, and, when indicated, surgical procedures. Such comprehensive management improves both periodontal outcomes and overall patient prognosis.