The Multidimensionality of Workplace Gossip (A Study on the Perceptions of Employees about Gossip)


Creative Commons License

AKGEYİK T.

European Journal of Business Research, vol.12, no.3, pp.49-55, 2012 (Refereed Journals of Other Institutions)

  • Publication Type: Article / Article
  • Volume: 12 Issue: 3
  • Publication Date: 2012
  • Title of Journal : European Journal of Business Research
  • Page Numbers: pp.49-55

Abstract

THE MULTIDIMENSIONALITY OF WORKPLACE GOSSIP

(A STUDY ON EMPLOYEES’ PERCEPTIONS OF GOSSIP)

1. INTRODUCTION

The purpose of this work is to present the main findings from a survey on the dimensions of employees’ perceptions of gossip, which was conducted in 2011 in Istanbul, Turkey.

2. METHOD

2.1. Sample

A total of 424 full-time and part-time employees from ten different private organizations in Turkey participated in this study voluntarily. The sample consisted of 238 males (56.1%) and 186 females (43.9%), ages 18 to 56 (mean age 30.4 years). While approximately half of the sample had a university degree, 38.7% had a high school certificate. More than half of respondents were single, and 47.2% were married. The vast majority (96.7%) worked as full-time workers.

2.2. Questionnaire

The Instrument used in this research was a revised version of the Gossip Questionnaire by Donald J. Sharpteen. The participants were asked to complete the questionnaire that included socio-demographic questions, and the 48 items on a 5-point scale, 1 = “definitely disagree” to 5 = “definitely agree”.

3. RESULTS

The foregoing analysis reveals that there are four dimensions in the perceptions of the employees regarding gossip: (1) morality, (2) friendship, (3) hostility (4) seeking information. Secondly, morality factor has been found to be a significant predictor of avoiding gossip behavior in the workplace. Moreover, the results have described that female respondents were more prone to engage in gossip than men. Finally, a strong significant difference has been noted in the “morality” scores for education level.

İŞYERİNDE DEDİKODUNUN BOYUTLARI

(ÇALIŞANLARIN DEDİKODU ALGILAMASI ÜZERİNE BİR ARAŞTIRMA)

1. GİRİŞ

Bu makalenin amacı, çalışanların dedikodu algılamalarının boyutlarına ilişkin olarak 2011 yılında İstanbul’da gerçekleştirilen bir araştırmanın sonuçlarını ortaya koymaktır.

2. YÖNTEM

2.1. Örneklem

Araştırma 10 farklı özel işletmede çalışan tam süreli ve kısmi süreli 424 kişiyi kapsamıştır. Örneklem 18 ile 56 yaşları arasında değişen (ortalama yaş 30,4) 238’i erkek (%56.1), 186’sı (%43.9) ise, kadın çalışandı. Katılımcıların yaklaşık yarısı üniversite mezunu, %38.7’si, lise mezunuydu.  Deneklerin yarısından fazlası bekâr, %47,2’si, evliydi. Katılımcıların büyük çoğunluğu (%96.7’si) tam süreli çalışan konumundaydı.

2.2. Anket Formu

Araştırmada kullanılan veri toplama aracı Donald J. Sharpteen tarafından geliştirilmiş olan Gossip Questionnaire’ın (Dedikodu Anketi) bir versiyonu kullanılmıştır. Katılımcılardan sosyo-demografik sorular dışında anket formunda yer alan 48 ifadeyi 5’li bir skalada (1= “kesinlikle katılmıyorum”’dan, 5 = “kesinlikle katılıyorum”’a arasında değişen) yanıtlamaları istenmiştir.

3. SONUÇLAR

Analizler, çalışanların dedikoduyu dört farklı boyutta algıladıklarını göstermiştir: (1) ahlaki tutum, (2) arkadaşlık, (3) hasmane tutum, (4) bilgiye ulaşma. İkinci olarak, işyerinde dedikodu davranışından kaçınmanın en önemli belirleyicisinin ahlaki tutum faktörü olduğu tespit edilmiştir. Ayrıca, veriler, kadın deneklerin erkek deneklere göre dedikodu davranışına daha eğilimli olduklarını ortaya koymuştur. Nihayet, ahlaki tutum puanı ile eğitim düzeyi arasında güçlü bir ilişki olduğu saptanmıştır.