“Celia institutriz en América. El exilio de un personaje de ficción”


Creative Commons License

HORTA SANZ M. J.

I. İspanyol ve Latin Amerika Edebiyatları, Kültürleri Sempozyumu, Ankara, Turkey, 22 - 23 October 2018, pp.147-162

  • Publication Type: Conference Paper / Full Text
  • City: Ankara
  • Country: Turkey
  • Page Numbers: pp.147-162

Abstract

CELIA, GOVERNESS IN AMERICA. The exile of a fictional character.

In July 1928, Elena Fortún began to publish a series of short stories in the child’s supplement Gente menuda of the magazine Blanco y Negro. The protagonist of the stories was Celia, a seven-year-old girl, the daughter of Madrid’s bourgeoisie, inquisitive and nosy. Soon, seeing the great success of the character, the publisher Manuel Aguilar asked Fortún to publish her stories as books. Thus, in 1933 one of the most famous Spanish child-literature sagas began. Although in 1939 the series were interrupted when its author went into exile, the popularity of Celia’s books did not decline after the Civil War. From 1944 on, Aguilar began to reprint previously published books and contacted with Fortún, living in Buenos Aires by then, to send him more stories. Celia, institutriz en América (Celia, Governess in America) was published that same year. Celia, institutriz en América tells the adventures of Celia and her family following their arrival in Argentina, soon after leaving Spain. However, even if the book narrates how the whole Gálvez family adapt to their new situation, it focuses especially on its protagonist. For Celia the exile will come to imply giving up her childhood dreams for good. In that sense the book is a story of exile, even if Celia is a fictional character, but at the same time it’s a story of a painful process which leads the protagonist into maturity. At the same time, the book has quite much correspondence with Fortún’s own experiences and reflects the situation of most Spanish exiles in Argentina.

Keywords: Spain, child and young literature, Elena Fortún, Celia, exile.

CELİA GÜNEY AMERİKA’DA MÜREBBİYE. BİR KURGU KAHRAMANININ SÜRGÜNÜ.

Haziran 1928’de Elena Fortún, Blanco y Negro adlı derginin çocuk eki “Gente menuda”da bir dizi kısa hikâye yayımlamaya başlamıştır. Hikâyelerin başkahramanı, Madrid’li yüksek burjuva ailesinin çok soru soran yedi yaşındaki sarışın, meraklı kızı Celia’dır. Bu hikâyelerin kısa sürede yüksek başarı elde etmesi sebebiyle, Aguilar Yayınevi editörü Manuel Aguilar hikâyelerin kitap olarak basılmasını önermiştir. Böylece, 1933 yılında İspanya’nın en ünlü çocuk hikâyeleri dizilerinden birisi ortaya çıkmıştır. Yazarın 1939 yılında sürgüne gönderilmesiyle dizi sekteye uğramış olsa da Celia’nın kitapları ününü savaş sonrasında da kaybetmemiştir. 1944 yılından itibaren Aguilar, daha önce yayımlanmış kitapları tekrar düzenlemiş ve o zamanlar Buenos Aires’te yaşayan yazarla iletişime geçerek kendisinden yenilerini göndermesini istemiştir. Aynı yıl Celia institutriz en América (Celia Güney Amerika’da mürebbiye) çıkmıştır. Celia institutriz en América, Celia ve ailesinin İspanya’dan ayrıldıktan kısa bir süre sonra Arjantin’e gelmesinin ardından başına gelen beklenmedik olayları anlatır. Ancak, kitapta Gálvez ailesinin tümünün bu yeni duruma alışma süreci ele alınsa da kitabın odak noktası, sürgün sebebiyle gençlik hayallerine veda etmek zorunda kalan başkahramandır. Bu sebeple, kitap bir kurgu kahramanın hikâyesi olsa da aslında, Celia’yı olgunlaştıran sancılı süreci anlatan bir sürgün öyküsüdür. Aynı zamanda, yazarın yaşadıklarıyla Arjantin’de sürgünde olan birçok insanın durumu arasında büyük paralellik içermektedir. Anahtar Kelimeler: İspanya, çocuk ve genç edebiyatı, Elena Fortún, Celia, sürgün.