Ottoman chronicles are among the main sources of Ottoman historiography. Although most of them were written in prose, a small number of them were also written in poetry. Ahmed Hasîb Efendi (d. 1752-1753), one of the scholars and poets of the eighteenth century, left behind a huge collection for both the fields of literature and history with his work Silkü'l-Le'âl-i Âl-i Osmân, which consists of approximately 20 thousand couplets.
As the title of the work suggests, the author likened the Ottoman sultans to pearls strung on a thread and dealt with the first seven sultans in verse. In this work, in addition to the political events from Osman Gazi to the death of Mehmed the Conqueror, i.e. between 1299-1481, the viziers, scholars, mystics, poets and physicians of each period are introduced.
Silkü'l-Le'âl-i Âl-i Osmân, which was prepared for publication by Dr. Göker Inan with a critical and edited text, is based on the copies numbered Halet Efendi 596 in Süleymaniye Manuscript Library and Turkish Manuscripts 104 and 1795 in Istanbul University Rare Works Library.
Osmanlı kronikleri, Osmanlı tarih yazımının temel kaynakları arasında yer almaktadır. Çoğunluğu düz yazı olmakla birlikte bunların az bir kısmı da şiir şeklinde kaleme alınmıştır. XVIII. yüzyıl âlim ve şairlerinden Ahmed Hasîb Efendi (ö. 1752-1753), yaklaşık 20 bin beyitten oluşan Silkü’l-Le’âl-i Âl-i Osmân adlı eseriyle hem edebiyat hem de tarih sahaları için devasa bir külliyât geride bırakmıştır.
Eserin adından da anlaşılacağı üzere yazar, Osmanlı sultanlarını ipliğe dizilmiş birer inci tanesine benzetmiş ve ilk yedi padişahı nazmen ele almıştır. Bu eserde Osman Gazi’den Fatih Sultan Mehmed’in ölümüne kadar, yani 1299-1481 yılları arasında yaşanan siyasî hadiselerin yanında her devrin vezirleri, âlimleri, mutasavvıfları, şairleri ve hekimleri tanıtılmıştır.
Dr. Göker İnan tarafından inceleme ve tenkitli metinle yayına hazırlanan Silkü’l-Le’âl-i Âl-i Osmân için Süleymaniye Yazma Eser Kütüphanesi Halet Efendi 596 ve İstanbul Üniversitesi Nadir Eserler Kütüphanesi Türkçe Yazmalar 104 ile 1795 numaralı nüshalar esas alınmıştır.
