Klasik Tefsir Mukaddimelerinde Yedi Harf Meselesi ve Yorumları


BULADI K.

Yakın Doğu Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi, cilt.2, no.2, ss.113-139, 2016 (Hakemli Üniversite Dergisi)

  • Cilt numarası: 2 Konu: 2
  • Basım Tarihi: 2016
  • Dergi Adı: Yakın Doğu Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi
  • Sayfa Sayıları: ss.113-139

Özet

Hz. Peygamber, kendisine indirilen âyetleri ashabına okuyor ve ayrıca vahiy kâtiplerine yazdırıyordu. Sahabe, bir ibadet anlayışı ile kabiliyetleri ölçüsünde bunları ezberliyor ve ayrıca okuma yazma bilenler kendi imkânlarına göre yazıya geçiriyorlardı. Bu durum, Kur’ân’ın iki yöntemle; hem yazı ile hem de ezber yoluyla bize ulaştığını göstermektedir. Gerek Hz. Peygamber tarafından yazdırılan, gerek Hz Ebu Bekir tarafından cem edilen ve gerekse Hz. Osman’ın inisiyatifi ile çoğaltılan Kur’an yazısında, nokta ve hareke bulunmuyordu. Bu durum, bazı kelimelerin ve harflerin birkaç türlü kıraatine zemin hazırlıyordu. Kıraat farklılıkları da bundan neşet ediyordu. Kur’ân’ın Yedi Harf üzerine indirildiğini belirten hadiste geçen “yedi” kelimesinin neye delalet ettiğine dair açık bir nassın veya herhangi bir rivâyetin olmayışı bu meselenin giriftliğini ortaya koymaktadır. Şüphesiz “yedi harf” konusu, Kur’an’ın kıraatinde ona inananlara verilen genişlik ve ruhsattır. Bu mesele, İslam dinine yeni giren unsurlara kolaylık sağladığı gibi İslam’ın yayılmasına da zemin hazırlıyordu. Yedi Harf meselesini bu doğrultuda anlamak ve değerlendirmek gerekir. Makalemizde bu doğrultuda değerlendirmeler yapılacak ve özellikle klasik tefsir mukaddimelerinde bu konuya yaklaşımlar ve tahliller ele alınacaktır.

The Prophet (s) used to recite the revealed verses to his companions an get them scribed, as vwell. The companions used to memorize them according to their abilities and write them down. This shows us that the Quran reached us these to ways. The were no scribal markings in the Quran that has been scribed by the Prophet, nor in thi Quran combined by Abu Bakr and in the Quran copied by Uthman. This enabled different ways of certain letters and words. The fact that there is no clear indication in religious soureces or any narration fort he meaning of “seven” in the famous report saying that “the Quran is revealed in seven letters” complicates the issue. There is no doubt that the issue of “seven letters” is a license and ease for those who believe in it. This did not only make it easier for those who become Muslims, also provided the ground fort he dissemination of Islam. This issue should be understood and evaluated in this manner. This article evaluates this issue in this direction especially by looking at the approaches and the analyses existing in the introductions of the classical Tafsirs.