Sahâbenin (r.a.)’ın Kur’ân Ahkâmının Tatbikindeki Coşkusu


BULADI K.

Yakın Doğu Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi, cilt.3, ss.53-73, 2017 (Hakemli Üniversite Dergisi)

  • Cilt numarası: 3 Konu: 1
  • Basım Tarihi: 2017
  • Dergi Adı: Yakın Doğu Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi
  • Sayfa Sayıları: ss.53-73

Özet

Ashâb-ı kirâm, Kur’ân’ın ilk muhatapları olmasının yanında Hz. Peygamber’e en yakın arkadaşlar olmuş ve aynı zamanda vahyin ağır sorumluluğunu paylaşmada Rasûl-i Ekrem’e hiç tereddüt etmeden destek vermiş, hatta canlarını ve mallarını bu uğurda feda etmekten çekinmemişlerdir. Ashâb-ı Kirâm, İslam devletinin ilk kurucu üyeleri olmasının yanı sıra İslam medeniyetinin nüvesini teşkil eden erdemli bir topluluktur. Onlar, “Semi’nâ ve eta’nâ (işittik ve teslim olduk)” diyerek, hiç çekince koymadan Kur’ân’ın emir ve yasaklarına bağlılıklarını ve inkıyatlarını göstermiş örnek nesildir. Bu sebeple onların, Kur’ân’ın prensiplerini hayatlarına aksettirmede gösterdikleri yöntem, sabır, fedakârlık, daha sonraki nesillerin iyi anlaması gereken vazgeçilmez örneklerdir. Bu makalemizde onların, Kur’ân’ın, emir ve yasaklarını hayatlarına nasıl yansıttıkları çeşitli örnekler çerçevesinde anlatılacak ve tahlil edilecektir.
 

The companions of the prophet were the first respondents of the Qur’an, they were also the closest friends to the prophet (pbuh). They not only supported him in sharing the heavy responsibility of the revelation but also sacrificed their lives and properties for his cause. On the other hand, the companions of the prophet were not only the first incorporators of the Islamic State, but also a virtuous community that constitutes the core of the civilization of Islam. By declaring “sami’na wa ata’na” (we have heard and we have surrendered), they had shown that they were the model generation representing trustworthiness and submission to the commandments and prohibitions of the Qur’an. Therefore the method, patience and perseverance they showed in reflecting the principles of Qur’an to their lives, should be a well-considered example for the next generations. This essay will try to reflect how the companions obeyed the Qur’anic commands and refrained from its prohibitions in various stages of their lives through different examples.