Akademik Veri Yönetim Sistemi
International Ankara Congress on Scientific Studies and Research, Ankara, Türkiye, 20 - 22 Şubat 2026, ss.758-759, (Özet Bildiri)
Dijitalleşme ve milenyum başında gerçekleşen dönüşümleri kapsayan yeni kültürel kuram olarak öne çıkan metamodernizm özellikle görsel-işitsel kültürel formlarda görünüm kazanmaktadır. Modern ve postmodern ikilikler arasında oluşan ve özellikle yapıcı-ilerici dürtüye sahip salınımları kapsayan metamodern kültürel duyarlılık başta sinema ve televizyon olmak üzere video oyunlar ve video klipler gibi çeşitli formlarda takip edilen ve incelenen bir alana dönüşmektedir. Bu bağlamda metamodernizmin yapıcı yönünü özellikle somutlaştıran yapıcı pastiş refleksi öne çıkmaktadır. Postmodern bir pastişten farklılaşan ve modern bir öykünmenin de ötesine geçen yapıcı pastiş refleksi, anlamı ve değeri düşürülmeden ele alınan tarihî bir objeyi, figürü, karakteri ya da eseri metamodern bir deneyim alanında yeniden üreterek ona yeni zamanın ruhu kapsamında özgül bir anlam kazandırma girişimini karşılamaktadır. Bu noktada analog ve dijital tekniklerle üretilen, özgün biçimsel özellikleri nedeniyle metamodernizmi yansıtmaya uygun bir tabiat
sunan video klipler, incelemeye değer bir sahaya dönüşmektedir. Bu çalışmada Childish Gambino adlı sanatçının This is America şarkısının video klibi (Yön: Hiro Murai, 2018) ile Gazapizm adlı sanatçının Aborjin (Yön: Hami Özkan, 2025) adlı şarkısına ait video klip merkeze alınarak, yapıcı pastiş refleksi üzerinden ve betimsel analiz yöntemiyle incelenmiştir. Analiz bulguları; her iki klibin de dijital dönemin duygu dünyasını ve metamodern kuramın his yapısını içerdiğini ve yansıttığını göstermektedir. İlki yatay,
ikincisi ise dikey formda inşa edilmesine rağmen iki klibin de dijital tüketime uygunluğu, üretildikleri toplumun sorunlarına ve güncel krizlere işaret ettiği, kolektif tarihin önemli figürlerini kendi evrenleri içinde yeniden ürettiği ve yapıcı pastiş refleksini doğrudan uyguladığı saptanmıştır. Ele aldığı orijinal eserleri aşağılamadan, gerektiğinde gülünç bir yapıda ancak her iki anda da sorgulayıcı bir tavırla yeniden inşa eden iki klibin de metamodern his yapısına sahip olduğu ve yapıcı pastiş bağlamında doğru örnekler olarak
konumlandığı tespit edilmiştir.
Metamodernism has emerged as a cultural theory addressing the transformations brought about by digitalization and the turn of the millennium, gaining visibility within audiovisual cultural forms. Shaped by oscillations between modern and postmodern dualities and characterized by a constructive and progressive impulse, metamodern cultural sensibility has become a field that can be traced across diverse media such as cinema, television, video games, and music videos. Within this framework, the reflex of constructive pastiche stands out as a key manifestation of metamodernism’s affirmative orientation. Distinct from postmodern pastiche and extending beyond modern imitation, constructive pastiche refers to the reproduction of historical objects, figures, characters, or works within a metamodern experiential field without diminishing their meaning or value, while re-signifying them in relation to the spirit of the present. In this context, music videos -produced through both analog and digital techniques and characterized by formal features conducive to metamodern expression- constitute a particularly relevant area of analysis. Accordingly, this study examines the music videos for This Is America by Childish Gambino (dir. Hiro Murai, 2018) and Aborjin by Gazapizm (dir. Hami Özkan, 2025), employing descriptive analysis and focusing on the reflex of constructive pastiche. The findings indicate that both videos embody the affective landscape of the digital age and reflect the structure of feeling central to metamodern theory. Despite being
constructed in horizontal and vertical formats respectively, both works are optimized for digital consumption, directly engage with contemporary crises and social issues, and re-produce significant figures of collective history within their narrative universes. By reconstructing their source materials without devaluing them -occasionally adopting a humorous tone while consistently maintaining a critical stanceboth videos are identified as exemplary cases of the metamodern structure of feeling, operating effectively within the framework of constructive pastiche.