Hayata Müdahale İhtiyacımız: “Tragedyalar Biter mi?”


Gürlüyer A.

Diğer, ss.1-4, 2019

  • Yayın Türü: Diğer Yayınlar / Diğer
  • Basım Tarihi: 2019
  • Sayfa Sayıları: ss.1-4
  • İstanbul Üniversitesi Adresli: Evet

Özet

Friedrich Nietzsche’nin Tragedyanın Doğuşu adlı eserini çeviren İsmet Zeki Eyüpoğlu, kitabın önsözünde şöyle der: “Nietzsche yeninin ardında koşarken eskinin eskimeyen, yaratıcı, geliştirici, boyuna yeni kalan gücünden yararlanmayı bilir, onun gözünde yeninin kopuşlu, inişli-çıkışlı aşamaları yoktur, yeni sürekli bir yükselme sürecidir…bir odağa bağlanmayı sevmez, durdurucudan, yerinde sayıcıdan kaçınır.”

22 Ekim 2019 akşamı İKSV Alt Kat’ta düzenlenen “Birlikte Konuşalım Söyleşi Serisi” kapsamında Kerem Karaboğa’nın moderatörlüğünde gerçekleşen Şahika Tekand söyleşisini dinlerken, Nietzsche’yi hatırladım. Her bir soruya heyecanla ve kendine has felsefesiyle yanıt veren Tekand da onun gibi “tek bir nokta”ya bağlanıp hayatı oradan okumayı reddeden, hayatın sınırsız noktalarını oyunlarında birleştirip, onları tek tek sorgulayan ve sorgulatan bir tarza sahipti. İnsanın düşüncesi de ortaya koyduğu ürünler değil midir? Demek ki yanılmamışım. 1,5 saatlik söyleşi boyunca Tekand, 13 Kasım’da gösterime girecek olan İo oyununu, 2500 yıllık tragedyaların neden bitmeyeceğini, performatif oyunculuk ve performans sanatı hakkındaki görüşleriyle birleştirerek anlattı ve seyirci belki de sorularına “yanıt” beklerken, en vurucu soruları asıl o sordu. Bazen yanıt, sizin sorduğunuza söylenenlerde değil, başka bir soruyla sizi düşünmeye davet eden sihirde saklıdır.