Enflamatuvar Miyopatilerde 18F-FDG PET/BT Bulguları: Kas Tutulum Paternleri ve Klinik ve Serolojik Parametrelerle İlişkisi
38. ULUSAL NÜKLEER TIP KONGRESİ, Antalya, Turkey, 1 - 05 April 2026, pp.354-355, (Summary Text)
- Publication Type: Conference Paper / Summary Text
- City: Antalya
- Country: Turkey
- Page Numbers: pp.354-355
- Open Archive Collection: AVESIS Open Access Collection
- Istanbul University Affiliated: Yes
Abstract
Amaç: Enflamatuvar miyopatiler (İM), kas güçsüzlüğü ve sistemik
enflamasyonla seyreden heterojen bir otoimmün hastalık grubudur. Tanıda
klinik, enzimler, EMG ve biyopsi esas olsa da, enflamasyonun yaygınlığını belirlemek her zaman mümkün olmamaktadır. Konvansiyonel görüntüleme
yöntemlerinin sınırlı alanı tarayabilmesi nedeniyle, tüm vücut görüntüleme
yeteneğine sahip 18F-florodeoksiglukoz (FDG) pozitron emisyon tomografisi/
bilgisayarlı tomografi (PET/BT), hem kas enflamasyonunun metabolik
aktivitesini (SUVmaks) göstermede hem de eşlik eden maligniteleri taramada
güçlü bir biyobelirteç olarak öne çıkmaktadır. Bu çalışmanın amacı, İM
hastalarında 18F-FDG PET/BT ile saptanan kas tutulum paternlerini ve
metabolik aktivite düzeylerini belirlemek; bu bulguların serolojik profil ve
eşlik eden malignite varlığı ile ilişkisini analiz etmektir.
Yöntem: Bu retrospektif çalışmaya, İM tanısı ile 18F-FDG PET/BT
görüntülemesi yapılan 62 hasta dahil edilmiştir (Tablo 1). Hastalar,
immünoblot panel sonuçlarına göre myozit ilişkili antikor (ANA, Anti-
Jo1, Anti-Ro vb.) pozitifliğine göre ikiye ayrılmıştır. Biyopsi ile kanıtlanmış
malignitesi olan hastalar alt grup olarak değerlendirilmiştir. PET/BT
görüntüleri görsel ve semikantitatif olarak analiz edilmiştir. Kas tutulumu
apendiküler iskelette proksimal ve distal gruplar için ayrı, aksiyal iskelette
ise boyun ve diğer olarak ayrılmış olup SUVmaks değerinin, karaciğer SUVmaks
değerinin üzerinde olması pozitif kabul edilmiştir. İstatistiksel analizler
SPSS v.31.0 programı ile yapılmış olup Mann-Whitney U ve Ki-Kare testleri
kullanılmış, p<0,05 anlamlı kabul edilmiştir.
Bulgular: Çalışma grubunu (n=62) oluşturan hastaların 49’u (%79)
dermatomiyozit, 10’u (%16) polimiyozit ve 3’ü (%5) diğer miyopati alt
tiplerinden oluşmaktaydı. Tanı sırasındaki yaş ortalaması 50±13 yıl olup
%66,1’i kadındı. Seropozitif (n=31) ve seronegatif (n=31) grupların yaş
dağılımı benzerdi (sırasıyla 51 ve 48 yıl). Referans kabul edilen ortalama
karaciğer SUVmaks değeri 2,6±0,6 saptandı. Semikantitatif analizde seropozitif
gruptaki medyan SUVmaks değeri 3,5; seronegatif grupta 3,8 saptanmış olup
gruplar arasında istatistiksel olarak anlamlı fark bulunmamıştır (p=0,526).
Her iki grupta distal kas tutulumunun (sırasıyla %87,1 ve %83,9), proksimal
tutuluma (sırasıyla %74,2 ve %77,4) kıyasla daha yaygın olduğu görülmüştür.
Hastaların %11,3’ünde (n=7) eşlik eden malignite tespit edilmiş olup alt
gruplarını meme (n=2), parotis (n=2), akciğer (n=1) karsinomları ve kaposi
sarkomu (n=2) oluşturmaktadır. Malignite grubunun yaş ortalaması diğer
gruba göre yüksek seyretmekle birlikte istatistiksel anlamlılığa ulaşmamıştır
(58’e 49 yıl) (p=0,129). Bu gruptaki medyan kas SUVmaks değerinin malignite
tanısı olmayanlarla benzer olduğu görülmüş olup (SUVmaks: 3,7) istatistiksel
fark izlenmemiştir (p=0,956).
Sonuç: Enflamatuvar miyopatiler, klinik ve serolojik heterojenitesi
yüksek, tanısal süreçte ve tedavi takibinde multimodal görüntülemeye
ihtiyaç duyulan sistemik hastalıklardır. 18F-FDG PET/BT, İM grubunda kas
tutulumunun yaygınlığını ve metabolik aktivitesini değerlendirmede değerli
bir yöntem olup PET pozitifliği ve SUVmaks değerlerinin otoantikor profilleri
ile birlikte yorumlanması klinik değerlendirmeye katkı sağlayabilmektedir.
Özellikle konvansiyonel görüntüleme yöntemlerinin sınırlı kaldığı olgularda
PET/BT aktif kas enflamasyonunun gösterilmesinde ve malignitenin tespit
edilmesinde tamamlayıcı bir rol üstlenmektedir.
Anahtar Kelimeler: Enflamatuvar miyopati, 18F-FDG PET/BT, dermatomiyozit,
paraneoplastik sendrom