Tercümandan Faydalanma Hakkı
14TH INTERNATIONAL CRIME AND PUNISHMENT FILM FESTIVAL, İstanbul, Türkiye, 22 - 28 Kasım 2024, (Yayınlanmadı)
- Yayın Türü: Bildiri / Yayınlanmadı
- Basıldığı Şehir: İstanbul
- Basıldığı Ülke: Türkiye
- İstanbul Üniversitesi Adresli: Evet
Özet
AİHS’nin 6. Maddesinin 3. fıkrasının e bendinde ve Medeni ve Siyasi Haklar Sözleşmesinin 14. maddesinin 3. fıkrasının f bendinde yer alan tercümandan faydalanabilme hakkı, Türk hukukunda Anayasanın 36. maddesinde yer alan adil yargılanma hakkının bir sonucu olarak karşımıza çıkmaktadır. Adil yargılanma hakkının bir sonucu olarak tercümandan faydalanma hakkı, Ceza Muhakemesi Kanunun 202. maddesinde ayrıntılı şekilde düzenlenmiştir.
Hukuki niteliği bakımından çifte karaktere sahip olan tercümandan faydalanabilme imkanı, bu bağlamda bir taraftan duruşmada hazır bulunma ve hukuki dilenilme haklarını tamamlayıcı nitelikteki ikinci bir hak olarak ifade edilirken, diğer taraftan ise, yargılama makamlarının muhakeme sürecini devam ettirebilmeleri bakımından bir yükümlülük olarak kabul edilmektedir.
Tercümandan faydalanma hakkının sağlanması muhakeme sürecinin devamı noktasında elzem olup, kişinin tercümandan faydalandırılmaması halinde sanık ile hakim arasında bir iletişimin gerçekleşme imkanı kalmayacaktır. Böyle bir durumda ise, sürecin sanığı olmayan veya hakimi olmayan bir yargılamadan bir farkı kalmayacaktır. Zira ne sanığın anlattıkları hakim tarafından ve ne de hakim tarafından ortaya konulan hususlar sanık tarafından anlaşılacaktır.Dolayısıyla sağlık bir yargılanmanın sağlanabilmesi için sanık ve hakimin arasındaki iletişimin güvence altına alınarak tarafların birbirlerinin söylediklerini anlamasının sağlanması gerekmektedir.
Bu minvalde tebliğimizde öncelikle tercümandan faydalanma hakkının hukuki dayanağını ve niteliği üzerinde durulacak, akabinde ise, AİHM’nin kararlarının da dikkate alınarak, CMK’nun 202. maddesindeki düzenleme bağlamında Türk hukukunda ne şekilde uygulandığını ve bu süreçte var olan sıkıntılar ve çözüm önerileri üzerinde durulacaktır.
The right to the free assistance of an interpreter, which is regulated under the Article 6, paragraph 3, subparagraph e of the ECHR and Article 14, paragraph 3, subparagraph f of the International Covenant on Civil and Political Rights, appears in Turkish law as a result of the right to a fair trial under Article 36 of the Constitution. The right to an interpreter is also regulated in detail in Article 202 of the Turkish Criminal Procedure Code.
The right to the free assistance of an interpreter, which has a dual character in terms of its legal nature, is expressed as a secondary right complementary to the right to be present at the hearing and the right to be heard, on the one hand, and on the other hand, it is accepted as an obligation for the judicial authorities to continue the judicial process.
Providing the right to the free assistance of an interpreter is essential for the continuation of the judicial process, and if the person is not allowed to benefit from an interpreter, there will be no possibility of communication between the accused and the judge. In such a case, the process will be no differences from a trial without a defendant or a judge. This is because neither what the accused tells the judge will be understood by the judge, nor what the judge puts forward will be understood by the accused. Therefore, in order to ensure a healthy trial, it is necessary to ensure that the communication between the defendant and the judge is secured and that the parties understand what each other says.
In this respect, in our presentation, firstly, the legal basis and the nature of the right to the free assistance of an interpreter will be emphasized, and then, taking into account the ECtHR's decisions, how it is applied in Turkish law in the context of the regulation in Article 202 of the Code of Criminal Procedure, and the problems and solution suggestions that exist in this process will be emphasized.