Misirli Ahmet: The Clay Darbuka Technique and its Performance Analysis (1)


Creative Commons License

Karaol E. , Dogrusoz Disiacik N.

Rast Muzikoloji, vol.II, no.1, pp.50-67, 2014 (Refereed Journals of Other Institutions)

  • Publication Type: Article / Article
  • Volume: II Issue: 1
  • Publication Date: 2014
  • Doi Number: 10.12975/rastmd.2014.02.01.00020
  • Title of Journal : Rast Muzikoloji
  • Page Numbers: pp.50-67

Abstract

Although its roots are seen in ancient times and despite the fact that it plays a huge role in the historical developments of Turkish and world music, the darbuka and its performance have not been extensively taken under musicological studies. This article is about the performance analysis of the darbuka techniques developed by Misirli Ahmet and studied under the light of the fact that the existing musical discourse has been transferred from teacher to student through ages orally. Parallel to the cultural changes, the advancement of civilizations throughout the course of history, the emergence of the instrument has shown  differences.  Therefore  the  material  of  the  clay  darbuka  has  been  the  most important factor affecting the different techniques of playing the instrument. The reason why we emphasize on the performance analysis is that it is of fundamental importance to make observations and decipher its characteristics within the discipline of musical theory.

Kökleri   antik   çağlara   kadar   dayandırılmasına,   günümüze   kadar   Türk   ve   dünya müziklerinin  tarihsel  sürecinde  önemli rolü  olmasına  rağmen,  darbuka  ve  icrası müzikoloji çalışmalarında kapsamlı ele alınmamıştır. Müzikal tekniğin ustadan çırağa sözlü aktarım ve görsel öğrenim geleneği ile iletilmiş olduğu tespit edilmiştir. Toprak darbuka  çalgısı  üzerinde  şekillenen,  darbuka  icracısı  Mısırlı  Ahmet’in  geliştirdiği tekniğin icra bağlamında analiz edildiği kısımlar vurgulanmaktadır. Tarihsel süreç içerisindeki  kültürel  değişimler  ve  uygarlıkların  gelişmesine  paralel  olarak,  çalgının ortaya çıkış süreci değişim göstermiştir. Materyali, icra tekniğinin değişimine etki eden en önemli faktör olmuştur. İcra analizine vurgu yapılmasının sebebi, toprak darbuka ile Mısırlı Ahmet tekniği arasındaki bağın önemi ile icra yapısıdır. Müzik teorisi disiplini düzleminde inceleme ve değerlendirme yapılması çalışmanın temel amaçları arasındadır. Çalışmanın belirleyici öğelerinden biri, darbuka icracısı olarak tekniği dünyada “split- finger technique” olarak bilinen, darbuka çalgısının icrasında yepyeni bir sayfa açan tekniğin analitik olarak incelenmesidir. Tekniğe dair hareketleri belirlemeye hizmet eden sembolik işaretlerle, standart tespit oluşturulması hedeflenmiştir. İncelenen metodik yaklaşımlarda   herhangi   modern   notalama   sistemine   göre   oluşturulmuş   kapsamlı notasyona rastlanmadığından, tekniğe özgü vuruş ve hareketlerin oluşturduğu ritmik motiflerin  notaya  alınmasında  tanımlayıcı  ifadeler  kullanılarak,  teknik  çerçevesinde çalgının  nasıl  icra  edildiğini  tanımlayan özel  işaretlere  başvurulmuştur.  Çalgıya  dair vuruşlardan türemiş ritimler yaygın geleneksel gösterimlerinden faydalanılarak, Mısırlı Ahmet tekniğinin etkileri ile birlikte analiz edilmiştir.