Seneca’nın De Consolatione Ad Helviam Matrem Eserinde Beliren Romalı Anne Modeli


Cennet Coşkun B.

Arkeoloji ve Sanat, cilt.2027, sa.1, ss.1, 2027 (TRDizin)

  • Yayın Türü: Makale / Tam Makale
  • Cilt numarası: 2027 Sayı: 1
  • Basım Tarihi: 2027
  • Dergi Adı: Arkeoloji ve Sanat
  • Derginin Tarandığı İndeksler: TR DİZİN (ULAKBİM)
  • Sayfa Sayıları: ss.1
  • İstanbul Üniversitesi Adresli: Evet

Özet

Seneca’nın Korsika sürgünü sırasında annesine yazdığı De Consolatione ad Helviam Matrem, araştırmalarda çoğunlukla sürgüne ilişkin Stoacı argümanları bakımından ele alınır. Bu çalışma ise eserin Helvia’nın şahsına ayrılan bölümlerini, Erken İmparatorluk dönemi Roma’sında anneliğe ilişkin ideali yansıtan tarihsel bir kaynak olarak ele alır ve bu idealin yazınsal bir metin aracılığıyla nasıl kurulduğunu inceler. Seneca annesini önce olumsuzlama yoluyla, ahlakçı söylemin kalıplarına uyan adsız kadınlarla karşıtlık içinde tanımlar. Ardından ona erkeğe ait virtus’u atfeder ve onu Cornelia ile Rutilia gibi örnek annelerin arasına yerleştirir. Son olarak babasının engellediği felsefe eğitimini önererek geleneksel matrona idealini genişletir, ama annelik sınırlarının dışına çıkmaz. Böylece metindeki Helvia, betimlenen değil, Stoacı bir çerçevede inşa edilen bir annedir.

Anahtar Sözcükler: Seneca, Ad Helviam, teselli, Roma’da annelik, virtus, exemplum,