The debtor’s obligation may be fulfilled by a third party, without the debtor’s knowledge or against his will. If a third party is involved in the performance process in this manner, the debtor’s consent is not required. The creditor may accept the third party’s performance offer, resulting in the discharge (solutio). If the performance of an obligation is not required of the debtor’s performance in person, despite the debt being to give (dare) or to do something (facere), it may also be fulfilled by a third party. The obligation to deliver the object of sale and transfer the ownership arising from the sales contract, or the obligation to create and deliver the work arising from the contract of work, where the person of the debtor is not essential, can be counted within this scope. In the context of these performance obligations, the issue of liability for defective performance may arise. In the recent context of consumerism, the non-importance of the personal characteristics of the debtor has become a salient factor in a substantial proportion of debtor-creditor relationships. This phenomenon can potentially engender involvement from third parties in the performance process. It is therefore essential to address the liability for defective performance by third parties. In the context of this study, the subject matter will be analysed from a comparative law perspective, considering Turkish, Swiss, and German law of obligations.
Üçüncü kişi, borçlunun bilgisi olmaksızın veya isteği hilafına, borçluya ait borcu kendi adına ifa edebilir. Üçüncü kişi başkasının borcunu ifa ederken, borçlunun menfaatini yahut kendi menfaatlerini dikkate alabilir. Üçüncü kişinin bu şekilde ifa sürecine dahil olması halinde, ifa etkisinin ortaya çıkabilmesi için borçlunun rızası aranmamaktadır. Alacaklı, üçüncü kişinin ifa teklifini kabul ederek, ifa etkisinin ortaya çıkmasını sağlayabilir. Borçlunun şahsına bağlı olmayan borçlar üçüncü kişinin ifasının konusu teşkil edebilir. Satış sözleşmesinden doğan satış nesnesinin teslimi ve mülkiyeti devir borcu yahut borçlunun şahsının önem taşımadığı eser sözleşmesinden doğan eseri meydana getirme ve teslim borcu bu kapsamda sayılabilir. Bu edim yükümlülüklerinde ayıplı ifa sorunuyla karşılaşılabilir. Günümüz anonim alışveriş yaşamında, borç ilişkilerinin önemli bir kısmında, borçlunun kişisel özelliklerinin geri planda kalması, üçüncü kişilerin ifa sürecine dahil olabilme potansiyelini arttırmaktadır. Nitekim üçüncü kişinin ayıplı ifasından sorumluluk konusunun ele alınması önem taşımaktadır. Bu çalışma kapsamında, Türk, İsviçre ve Alman hukuklarındaki konuya ilişkin kanuni düzenlemeler ve doktrinsel yaklaşımlar dikkate alınarak mukayeseli inceleme metoduyla konu ele alınacaktır.
