Kız Çocuklarında Konjenital Adrenal Hiperplazi: Erken Ergenlik, Menarş Zamanlaması ve Metabolik Sonuçlar


Sharıfova Mırzayev S., Yıldız M.

47.Pediatri Günleri, İstanbul, Türkiye, 9 - 11 Nisan 2025, ss.1, (Özet Bildiri)

  • Yayın Türü: Bildiri / Özet Bildiri
  • Basıldığı Şehir: İstanbul
  • Basıldığı Ülke: Türkiye
  • Sayfa Sayıları: ss.1
  • İstanbul Üniversitesi Adresli: Evet

Özet

Giriş: Konjenital adrenal hiperplazi (KAH), adrenal steroid sentezinde enzim eksikliği sonucu gelişen, otozomal resesif geçişli bir hastalıktır ve kız çocuklarında özellikle pubertal gelişim ve metabolik sonuçlar üzerinde önemli etkiler yaratabilir. Bu çalışmanın amacı, konjenital adrenal hiperplazili (KAH) kız hastalarda puberte gelişimi, menarş yaşı ve metabolik komplikasyonları değerlendirmek; basit virilizan ve tuz kaybettiren tipler arasında bu parametreler açısından fark olup olmadığını araştırmaktır.

Yöntem: Bu retrospektif çalışmaya, kliniğimizde tanı almış konjenital adrenal hiperplazili (KAH) kız hastalar dahil edilmiştir. Hastaların dosyaları taranarak demografik veriler, başvuru yaşı, pubarş ve menarş yaşları, KAH fenotipik alt tipleri (tuz kaybettiren ve basit virilizan), GnRH analog tedavisi kullanımı, obezite varlığı ve insülin direnci durumu kaydedilmiştir. Erken ergenlik, pubarşın 8 yaşından önce başlaması olarak tanımlanmıştır. İnsülin direnci, OGTT değerlerine göre değerlendirilmiştir.

Bulgular: Çalışmaya dahil edilen tüm hastaların ortalama başvuru yaşı 0,1 ± 0,9 yıl olarak belirlendi. Ortalama puberte başlangıç yaşı 8,2 ± 0,36 yıl, menarş yaşı ise 12,97 ± 0,35 yıl olarak saptandı. Hastaların %86,1’i tuz kaybettiren tipte konjenital adrenal hiperplazi (KAH) tanısı almıştı. Tüm olguların %44,4’ünde erken ergenlik, %19,4’ünde obezite geliştiği, %36,1’inde ise insülin direnci saptandığı görüldü. Basit virilizan ve tuz kaybettiren KAH tipleri arasında erken ergenlik gelişimi açısından yapılan karşılaştırmada istatistiksel olarak anlamlı bir fark izlenmedi. Tuz kaybettiren tipteki KAH hastalarında GnRH analog tedavisi alanlar ve almayanlar arasında menarş yaşı açısından anlamlı fark bulunmadı; her iki grubun menarş yaşı benzerdi. Basit virilizan tipteki KAH hastalarında pubarş yaşı anlamlı şekilde daha erken görülürken (p=0,003), menarş yaşı ise anlamlı şekilde daha geç gerçekleşti (p=0,007). Buna karşın tuz kaybettiren tipteki hastalar pubarşa daha geç girerken, menarş daha erken yaşta gözlendi.

Sonuç: Konjenital adrenal hiperplazili kız hastalarda puberte gelişimi ve metabolik bulgular, hastalığın fenotipik alt tiplerine göre farklılık göstermektedir. Basit virilizan tipte puberte başlangıcı daha erken ve menarş daha geç görülürken, tuz kaybettiren tipte puberte başlangıçı daha geç, menarş ise daha erken yaşta gerçekleşmektedir. Bununla birlikte, erken ergenlik gelişimi sıklığı açısından alt tipler arasında anlamlı bir fark saptanmamıştır. Ayrıca, GnRH analog tedavisinin tuz kaybettiren hastalarda menarş yaşını anlamlı şekilde etkilemediği görülmüştür. Bu veriler, KAH’lı kız hastalarda fenotipik farklılıkların pubertal gelişim üzerinde belirleyici olabileceğini göstermektedir.