Research Information System
Klasik Yayınları, İstanbul, 2026
Misbāḥ al-Hidāya fī Ṭarīq al-Imāma, a Sufi treatise on imāma—the institution of political leadership in Islamic political thought—was authored by an anonymous author. Composed during a period in which an ideal imam could not be found either from the perspective of fiqh or Sufism, the treatise was written as a guide intended to foster the moral and spiritual refinement of the ruler who attained the position of imamate/sultanate through coercive power. By doing so, the author sought to restrain the ruler’s authority and arbitrary exercise of power through ethical-Sufi refinement.
Approximately half a century after its identification, Misbāḥ al-Hidāya is examined in detail in this study, critically edited for the first time so as to become accessible to the scholarly community, and likewise translated into another language—Turkish—for the first time. Filling a significant gap in the identification and assessment of Sufi political treatises within the literature on Islamic political thought, this work brings to light a remarkable Mamluk-period epistle for researchers seeking to understand the contributions of Sufis to political thought.
İslâm siyaset düşüncesinde devlet başkanlığını ifade eden imâmet hakkında kaleme alınmış tasavvufî bir risale olan Misbâhu’l-hidâye fî tarîki’l-imâme’nin meçhul müellifi, gerek fıkıh gerekse tasavvuf açısından ideal imâmın bulunamadığı bir zaman diliminde Misbâhu’l-hidâye’yi kudret sahibi olmakla imâmet makamına geçen imâmın/sultanın ahlâkî-tasavvufî tekâmülünü sağlamak ve bu yolla onun iktidarını ve keyfî yönetimini sınırlandırmak için bir rehber olarak kaleme almıştır.
Yaklaşık yarım asır önce varlığı tespit edilen Misbâhu’l-hidâye, bu çalışmada etraflı bir şekilde incelenmekte, ilk defa tenkitli neşri yapılarak ilim dünyasında erişilebilir hale getirilmekte ve yine ilk defa bir başka dile tercüme edilerek Türkçeye aktarılmaktadır. İslâm siyaset düşüncesi literatüründe tasavvufî siyaset metinlerinin tespiti ve değerlendirilmesi konusunda önemli bir boşluğu dolduran bu çalışma, sûfîlerin siyaset düşüncesine katkılarını anlamak isteyen araştırmacılar için Memlük dünyasından dikkat çekici bir risaleyi gündeme taşımaktadır.