Syrians who fled their country in mass influxes due to violent internal conflicts and sought refuge in Turkey have been granted temporary protection regime in order to provide an urgent and quick solution. Due to the geographical restriction, we placed in the “Convention Relating to the Status of Refugees” (1951 Convention), these people cannot be granted refugee, conditional refugee and subsidiary protection status, which are types of international protection, but they are granted temporary protection status, which is an intermediate international protection mechanism. The purpose of the temporary protection regime is to provide urgent and rapid protection, not local integration and citizenship. This study examines the naturalization of Syrians under temporary protection under the 1951 Geneva Convention, European Union regulations as well as national law. According to Turkish law, it is seen that it is not possible for persons under temporary protection to acquire citizenship in a general way, but they can be naturalized in an exceptional way. For this reason, the general and exceptional ways of acquisition of Turkish citizenship are discussed in more detail. The issue of mass acceptance of temporarily protected persons, whose number reaches millions, into Turkish citizenship and the possible economic, socio-cultural and political consequences of this decision are important.
Şiddetli iç çatışmalardan dolayı, kitlesel akınlarla ülkelerinden kaçarak Türkiye’ye sığınan Suriyelilere, acil ve hızlı çözüm için geçici koruma rejimi uygulanmıştır. Bu kişilere, “Mültecilerin Hukuki Statüsüne İlişkin Sözleşmesi”ne (1951 Sözleşmesi) koyduğumuz coğrafi kısıtlama gerekçesiyle, uluslararası koruma türleri olan mülteci, şartlı mülteci ve ikincil koruma statüsü verilememekte, ancak ara bir uluslararası koruma mekanizması olan geçici koruma statüsü verilmektedir. Geçici koruma rejiminin amacı, yerel entegrasyon ve vatandaşlık verilmesinde ziyade acil ve hızlı koruma sağlamasıdır. Bu çalışmada, geçici korunanlar özelinde Suriyelilerin, 1951 Sözleşmesi, Avrupa Birliği düzenlemelerinin yanı sıra ulusal hukuk kapsamında Türk vatandaşlığına alınmaları incelenmiştir. Türk hukukuna göre geçici koruma altında olan kişilerin, vatandaşlığı genel yolla kazanmasının mümkün olmadığı ancak istisnai yolla vatandaşlığa alınabilecekleri görülmüştür. Bu nedenle, genel ve istisnai yolla Türk vatandaşlığına alınma yolları daha detaylı ele alınmıştır. Sayları milyonları bulan geçici korunanların, toplu olarak Türk vatandaşlığına kabulü hususu ve bu kararın muhtemel ekonomik, sosyo-kültürel ve siyasi sonuçları önem arz etmektedir.
