Objective: This study aimed to examine clinical, phys- iological, and polysomnographic parameters in patients with obstructive sleep apnea syndrome (OSAS), comparing positional and non-posi- tional cases based on variations in the Apnea-Hypopnea Index (AHI) between sleep positions. Material and Methods: A retrospective anal- ysis was conducted on the records of 46 patients diagnosed with OSAS via overnight polysomnography from December 2023 to May 2024. Based on AHI differences in the supine and lateral positions, patients were classified as positional or non-positional. Parameters evaluated included demographic data, symptom prevalence, OSAS severity, polysomnographic metrics, and upper airway physical examination findings. Results: Non-positional patients reported more severe symp- toms, with significantly higher Epworth Sleepiness Scale scores (13±4.6 vs. 8.18±3.21; p=0.032) and a greater prevalence of witnessed apnea (91% vs. 43.5%; p=0.023), insomnia (73.9% vs. 21.7%; p=0.002), and morning headaches (78.3% vs. 39%; p=0.034). Nasal obstruction was more common in positional patients (65% vs. 21.7%; p=0.008), who also demonstrated higher sleep efficiency (85.69±7.25% vs. 69.79±11.23%; p=0.003). Severe OSAS was more frequent in non- positional patients (65% vs. 22%; p=0.003). AHI values were signifi- cantly higher overall in non-positional patients (65.49±20.49 vs. 29.56±15.23; p=0.000*) and supine/lateral positions.Conclusion: This study underscores distinct clinical and polysomnographic profiles be- tween positional and non-positional OSAS patients, suggesting that po- sitional therapy may benefit positional cases, whereas non-positional patients may require more comprehensive treatment.
Amaç: Bu çalışma, obstrüktif uyku apne sendromu (OUAS) olan hastalarda klinik, fizyolojik ve polisomnografik parametreleri in- celemeyi ve Apne-Hipopne İndeksi (AHİ) varyasyonlarına göre pozis- yonel ve pozisyonel olmayan vakaları karşılaştırmayı amaçlamaktadır. Gereç ve Yöntemler: Aralık 2023-Mayıs 2024 tarihleri arasında gece boyunca yapılan polisomnografi ile OUAS tanısı alan 46 hastanın tıbbi kayıtları retrospektif olarak incelendi. Hastalar, s ırtüstü ve yan pozis- yonlardaki AHİ farklılıklarına göre pozisyonel veya pozisyonel olma- yan olarak s ınıflandırıldı. De ğerlendirilen parametreler demografik veriler, semptom yaygınlığı, OUAS şiddeti, polisomnografik veriler ve üst solunum yolu fizik muayene bulgular ını içermektedir. Bulgular: Pozisyonel olmayan hastalar daha ciddi semptomlar göstermi ş olup, Epworth Uykululuk Ölçe ği skorlar ı (13±4,6’ya kar şı 8,18±3,21; p=0,032) ve tan ıklı apne (%91’e kar şı %43,5; p=0,023), uykusuzluk (%73,9’a karşı %21,7; p=0,002) ve sabah ba ş ağrısı (%78,3’e karşı %39; p=0,034) gibi semptomlar açısından daha yüksek prevalans gös- termiştir. Nazal tıkanıklık, pozisyonel hastalarda daha sık görülmüştür (%65’e karşı %21,7; p=0,008) ve bu grup daha yüksek uyku etkinli ği göstermiştir (%85,69±7,25’e kar şı %69,79±11,23; p=0,003). Şiddetli OUAS, pozisyonel olmayan hastalarda daha s ık görülmüştür (%65’e karşı %22; p=0,003). AHİ değerleri, hem genel olarak (65,49±20,49’a karşı 29,56±15,23; p=0,000) hem de sırtüstü/yan pozisyonlarda pozis- yonel olmayan hastalarda anlamlı derecede daha yüksektir. Sonuç: Bu çalışma, pozisyonel ve pozisyonel olmayan OUAS hastalar ı arasında belirgin klinik ve polisomnografik farkl ılıkları vurgulamaktadır; po- zisyonel tedavinin pozisyonel vakalarda yarar sa ğlayabileceğini, po- zisyonel olmayan hastalar ın ise daha kapsaml ı bir tedaviye ihtiyaç duyabileceğini önermektedir.
