Akademik Veri Yönetim Sistemi
48. Pediatri Günleri, 27. Pediatri Hemşireliği Günleri ve 4. Pediatri Diyetisyenliği Günleri, İstanbul, Türkiye, 7 - 09 Nisan 2026, ss.175, (Özet Bildiri)
Giriş: Adolesan İnsan İmmun Yetmezlik Virusu (HIV) hastalarında antiretroviral tedaviye uyum oranlarının erişkinlere kıyasla daha düşük olduğu ve bunun virolojik başarısızlık riskini anlamlı düzeyde artırdığı bildirilmektedir 1 . Dünya Sağlık Örgütü HIV kılavuzlarında, pediatrik hastalarda ilaç formülasyonuna bağlı yutma güçlüğü ve tat kabul edilebilirliği gibi faktörlerin tedaviye uyumu zorlaştıran başlıca etmenler arasında yer aldığı vurgulanmaktadır 2. Olgu: On üç yaş kız çocuk hasta kan transfüzyonu sonrası gelişen HIV enfeksiyonu nedeniyle dış merkezde izlenmekteyken, ikametgah değişikliği sebebiyle kliniğimizde takibe alınmıştır. Anamnezinde, kontrollerine düzenli gitmediği öğrenilmiştir. Son 3 ölçümde hastanın HIV-RNA düzeylerinin sırasıyla 364.000-66.000-60.200 kopya/mL olduğu saptanmıştır. Bu durum, mevcut antiretroviral tedaviye (150 mg elvitegravir/150 mg kobisistat/200 mg emtrisitabin/10 mg tenofovir alafenamid) uyumun yetersiz olabileceğini düşündürmüştür. Virolojik yanıtın suboptimal seyretmesi nedeniyle tedavi, 50 mg biktegravir/200 mg emtrisitabin/25 mg tenofovir alafenamid (B/F/TAF) içeren tek tablet şeklinde güncellenmiştir.İzlem sürecinde hasta, ilacın tadını beğenmediğini ve bu nedenle düzenli kullanmak istemediğini ifade etmiştir. Tedaviye uyumu artırmak amacıyla, Klinik Eczacılık Uzmanlık asistanı tarafından B/F/TAF tabletinin, ezme ya da parçalamaya gerek duyulmaksızın, bir yemek kaşığı (yaklaşık 10 mL) portakal suyu (pH ≈ 4) içerisinde 10 dakika bekletilmek suretiyle kolaylıkla yutulabilir hale geleceği bilgisi verilmiştir 3 . Bu yaklaşım hekim tarafından kabul edilmiş ve sonrasında hastanın tedaviye uyumunun arttığı, HIV-RNA düzeyinin < 20 kopya/mL olduğu ve dolayısıyla virolojik baskılanmanın sağlandığı gözlenmiştir. Sonuç:Bu olgu, özellikle çocuk ve adolesan hastalarda antiretroviral tedaviye uyumun artırılmasında ilacın tat özellikleri ve uygulama şeklinin bireye özgü olarak düzenlenmesinin kritik öneme sahip olduğunu göstermektedir. Klinik eczacılık temelli farmasötik modifikasyonlar, yutma güçlüğü veya ilacın tadına bağlı kullanım isteksizliği bulunan hastalarda tedavi başarısına anlamlı katkı sunabilir.Kaynak:1. Kim, S. H. AIDS,2014; 28(13):945–56.2. World Health Organization. Consolidated Guidelines (2021).3. Ferrández, J. S. R. Annals of Pharmacotherapy , 2021; 55(4) :556-7.