Akademik Veri Yönetim Sistemi
Türk kardiyoloji Derneği Arşivi, cilt.62, sa.4, ss.379-383, 1999 (TRDizin)
Paroksismal atriyal fibrilasyon (PAF), sinüs uyarılarının homojen olmayan ve kesintili yayılması sonucu oluşmaktadır. Normal kişilerde, P dalga süresinin atriyal hacimdeki değişikliklerden etkilendiği bildirilmiştir. Çalışmamızın amacı, sol atriyum (LA) boyut ve fonksiyonlarının normallerde ve seçilmemiş PAF hasta grubunda, P dalga dispersiyonu üzerine etkisini araştırmaktadır. Altmış ardışık PAF'lı hasta (E/K:31/29, ort yaş 55±10) ve 33 yaş ve cinsiyet olarak benzer kontrol grubu (E/K: 18/15, ort yaş 54±10) çalışmaya alındı. Ekokardiyografik olarak LA çapları, volümleri ile atriyal ejeksiyon fraksiyonu (EF) hesaplandı. On iki derivasyonlu EKG'de maksimum ve minimum P dalga süreleri arasındaki fark, P dalga dispersiyonu olarak tanımlandı. Sol atriyum büyümesi olmayan PAF'lı hastalarda, P dalga dispersiyonu kontrole göre artmış bulundu (53±8 ms'ye karşı 35±9 ms, p<0.0001). Sol atriyumu normalden büyük, PAF olan hastalarda dispersiyonun daha fazla arttığı ve bu artışın LA çap, volüm, atriyal EF ile korele olduğu tespit edildi (62±12 ms'e karşı 53±8ms, p=0.02; LA diastolik çapı r=0.39; p-0.006; LA diyastolik volümü r=0.60, p=0.001, ve atriyal EFr=-0.43, p=0.01). Sonuç olarak paroksismal atriyal fibrilasyonu (PAF) olan hastalarda atriyumun kendine özgü elektrofizyolojik özellikleri nedeni ile P dalga dispersiyonu kontrole göre artmaktadır. Büyük ve fonksiyonu azalmış sol atriyumu olan PAF'lı hastalarda ise bu dispersiyon daha da artmaktadır.