Periodontitisli bireylerde dişeti oluk sıvısındaki IL-1 Beta, IL-1Ra, IL-6, IL-17, IL-23, IL-33, IL-37 düzeylerinin karşılaştırılması
Tezin Türü: Doktora
Tezin Yürütüldüğü Kurum: İstanbul Üniversitesi, Sağlık Bilimleri Enstitüsü, Diş Hekimliği Fakültesi Bölümü, Türkiye
Tezin Onay Tarihi: 2016
Tezin Dili: Türkçe
Öğrenci: SEMA ÖZGEN
Danışman: HALİL ERHAN FIRATLI
Açık Arşiv Koleksiyonu: AVESİS Açık Erişim Koleksiyonu
Özet:Osteotropiksitokinlerin birçoğu (IL-1, IL-6) kemik hücrelerine olan etkilerine ilave olarak vücutta çeşitli etkilere aracılık eder. IL-1Ra klinik olarak sağlıklı periodontal dokularda ve dişeti oluğu sıvısında (DOS) gözlenmez. Yetişkin periodontitisli hastaların DOS'unda yüksek seviyelerde IL-1Ra ölçülmüştür. IL-17 T-helper hücreleri tarafından üretilen, inflamatuvar yanıtta rol oynayan bir sitokindir. IL-17'nin, IL-1β, TNF-α' yıregüle ettiği kanıtlandığından beri IL-17' ninperiodontitisin, bu sitokinlerin ve matrixmetalloproteinazların (MMP) artışında etkili olabileceği hipotezi de ortaya atılmıştır. Bizim çalışmamızda 17 agresifperiodontitisli (AgP) ve 17 kronik periodontitisli (KP) hastadan tedavi öncesi ve tedaviyi takiben 3 ay sonra periodontal indeksler alınmış ve dişeti oluğu sıvısı örnekleri toplanmıştır. Bu örnekler sağlıklı bireylerden alınan dişeti sıvısı örnekleri ile karşılaştırılmıştır. Örneklerde belirlenen parametreler (IL-1 Beta, IL-1Rantagonisti, IL-6, IL-17, IL-23, IL-33, IL-37) değerlendirilmiştir. Gruplar arası karşılaştırmalar için Mann Whitney U testi, grup içi karşılaştırmalar Wilcoxon-U testi ile yapılmıştır. Klinik ve immunolojik parametrelerin birbirleri ile ilişkisi Spearman korelasyon analizi ile değerlendirilmiştir. Böylece yıkım mekanizmasında rol alan markerların ve onların düzenlenmesinin terapötik değeri olabilir mi sorusuna yanıt aranmıştır. Çalışmamızın sonucunda tedavi sonrası GAgP ve KP grubunda IL-1β seviyelerinde anlamlı olarak azalma gözlenirken, KP grubunda IL-1Ra seviyelerinde artış gözlenmiştir. KP grubunda IL-1β ve IL-1Ra konsantrasyonları arasında anlamlı bir korelasyon saptanmıştır. IL-37 seviyelerinde gruplar arası anlamlı bir fark bulunamamıştır.