İş Stresinin İşten Ayrılma Eğilimi Üzerindeki Etkisinde Sosyal Desteğin Biçimlendirici Rolü


Tezin Türü: Yüksek Lisans

Tezin Yürütüldüğü Kurum: İstanbul Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Edebiyat Fakültesi Bölümü, Türkiye

Tezin Onay Tarihi: 2010

Tezin Dili: Türkçe

Öğrenci: Ece Yetişen

Asıl Danışman (Eş Danışmanlı Tezler İçin): İlknur ÖZALP TÜRETGEN

Açık Arşiv Koleksiyonu: AVESİS Açık Erişim Koleksiyonu

Özet:

Bu araştırmanın amacı, literatürde oldukça kısıtlı sayıdaki araştırma ile incelenmiş olan iş stresinin işten ayrılma eğilimi üzerindeki etkisinde sosyal desteğin biçimlendirici rolünü sınamaktır. Konu ile ilgili yapılan çalışmalar Batılı kültürlerde ve sosyal hizmet çalışma gruplarında yürütülmüş ve Türkiye'de bu konuyu inceleyen bir çalışmaya rastlanmamıştır. Dolayısıyla, bu çalışma hem başka bir kültürde hem de farklı bir iş grubunda bu konuyu inceleyen bir araştırma olması bakımından önemlidir. Bu çalışma kapsamında İş Stresi Batarya'sında yer alan İş Stresi, Sosyal Destek ve İşten Ayrılma Eğilimi Ölçekleri kullanılmıştır. Üretim sektöründe faaliyet gösteren bir holdingin Türkiye'nin farklı bölgelerinde hizmet veren merkezlerinde görev yapan gönüllü 124 beyaz yakalı çalışan araştırmanın katılımcılarını oluşturmuştur.Sonuçlar, toplam iş stresi; iş stresinin farklı faktörleri olan, örgütsel norm ve uygulamalar; güvensiz ilişkiler ve rol yetersizliği ile sosyal destek kaynaklarından biri olan yöneticiden alınan desteğin ilişkili olduğunu ortaya koymuştur. İş arkadaşlarından alınan sosyal destek ile ise sadece güvensiz ilişkiler faktörü arasında bir ilişki bulunmuştur. Ayrıca toplam iş stresi, örgütsel norm ve uygulamalar, rol yükü ve rol yetersizliğinin işten ayrılma eğilimi üzerinde doğrudan bir etkiye sahip olduğu görülmüştür. Destek kaynakları arasında sadece yöneticiden alınan sosyal destek işten ayrılma eğilimini yordamıştır. Sosyal desteğin iş stresi ile işten ayrılma eğilimi ilişkisindeki biçimlendirici rolü incelendiğinde ise, iş arkadaşlarından alınan sosyal desteğin rol yükü ile işten ayrılma eğilimi ilişkisinde; iş dışından alınan sosyal desteğin ise örgütsel norm ve uygulamalar ile işten ayrılma eğilimi ilişkisinde biçimlendirici etkiye sahip olduğu görülmüştür. Bu sonuçlar literatür kapsamında tartışılmış ve iş yaşamı için çeşitli öneriler geliştirilmesini sağlamıştır.