Güncel Sanat Pratiklerinde Özne - Nesne Bağlamında Hayvan Figürü Kullanımı
Tezin Türü: Yüksek Lisans
Tezin Yürütüldüğü Kurum: İstanbul Üniversitesi, Edebiyat Fakültesi, Sanat Tarihi Bölümü, Türkiye
Tezin Onay Tarihi: 2019
Tezin Dili: Türkçe
Öğrenci: Gözde Filinta
Danışman: Seda Yavuz
Açık Arşiv Koleksiyonu: AVESİS Açık Erişim Koleksiyonu
Özet:Bu tez, sanat tarihi boyunca kullanılan hayvan figürünün, günümüze kadarki dönüşüm sürecini incelemektedir. Araştırma, Antik Yunan'ın sanat eserlerindeki hayvan figürünün sembolik anlamlarından başlayarak, modern ve güncel sanattaki hayvan figürlerini detaylı bir şekilde inceler. Hayvan figürlerinin, görsel temsiliyetteki kullanımlarının, farklı tarihsel dönemler içerisinde geçirdiği dönüşümler ele alınır. Çalışma, Antikite'den günümüze kadarki bütün temel sanat akım ve yaklaşımlarını gözeterek, hayvanların sanattaki temsiliyetlerine odaklanır. Sanat tarihsel okumanın yanısıra, hayvanların, tarihsel yaklaşım ve dönemler içerisindeki kültürel ve sosyal statüsü de araştırılmıştır. Statüyle birlikte eklemlenen yeni kimlik ve estetik değerler, sanatsal üretimler üzerinden okunmuştur. Güncel sanat pratiklerinde var olan hayvanların bir sanat nesnesi olarak kullanımlarının ve eş zamanlı olarak özne konumuna erişmesinin, izleyicide, bireyde ve toplumsal düzeyde nasıl bir etki yarattığı incelenmiştir. Araştırmanın içerisinde, örnek olarak verilen güncel işler, sanatçı-hayvan-izleyici arasındaki karşılıklı ilişkiler içerisinde yorumlanmıştır. Kurulan yeni ilişkiler ile birlikte, özellikle 21. yüzyılda ağırlık kazanan hayvan hakları meselesi incelenmiş ve tarihsel dönemlerdeki hayvanlara karşı olan tutumlar, etiksel yaklaşımlar ile ele alınmıştır. Sanattaki hayvan figürlerinin oluşumlarını ve tarihsel süreçteki dönüşümlerini anlamak, öteki olan hayvanın değişen kimliğini çalışmak, insan kimliğini ve sosyal yapıları anlamayı içerir. Daha iyi anlaşılan sanat tarihsel süreç, günümüzün güncel sanat pratiklerini anlamımızı sağlar ve insan-hayvan ilişkisini sıradışı açılardan gösteren sanat üretimlerinin getirdiği hayvan sorusuna yeniden bakmayı olanaklı kılar.