Beş farklı dolgu materyalinin fluorid salınım özelliklerinin in-vitro koşullarda karşılaştırmalı olarak incelenmesi


Tezin Türü: Doktora

Tezin Yürütüldüğü Kurum: İstanbul Üniversitesi, Sağlık Bilimleri Enstitüsü, Diş Hekimliği Fakültesi Bölümü, Türkiye

Tezin Onay Tarihi: 2002

Tezin Dili: Türkçe

Öğrenci: SENEM SELVİ KUVVETLİ

Asıl Danışman (Eş Danışmanlı Tezler İçin): Koray GENÇAY

Açık Arşiv Koleksiyonu: AVESİS Açık Erişim Koleksiyonu

Özet:

Bu in vitro çalışmada, iki poliasit-modifiye kompozit reçine materyali olan Dyract AP ve F2000, iki kompozit reçine materyali olan SureFil ve Solitaire ile geleneksel bir cam iyonomer siman olan ChemFlex materyallerinin kısa-dönem ve uzun-dönem fluorid salınımlarının karşılaştırılması ve NaF solüsyonu uygulanması sonucunda fluoridle yeniden yüklenebilme kapasitelerinin değerlendirilmesi amaçlanmıştır. Bunun yanında, diş minesinin bu materyallerden fluorid alınımının saptanması hedeflenmiştir. Birinci çalışmada, materyallerden hazırlanan örneklerden salınan fluorid düzeyleri 1., 2., 3., 7., 15., 30., 60. ve 90. günlerde ölçülmüştür. Ölçümler, bir iyon analizörüne bağlı bulunan kombine bir fluorid elektrodu ile yürütülmüştür. Materyallerden salınan fluorid miktarlarının karşılaştırılmasında Tukey HSD testinden, fluorid düzeylerinin günler arasında yapılan karşılaştırılmasında eşlendirilmiş diziler için ANOVA testinden yararlanılmıştır. Çalışma kapsamına alınan tüm materyallerin birinci hafta yapılan ölçümlerde fluorid salınımını gerçekleştirdiği, bunun yanında salınan fluorid düzeyleri arasında farklılıklar bulunduğu saptanmıştır. Özellikle ChemFlex materyalinin diğer dört materyal ile karşılaştırıldığında anlamlı düzeyde daha yüksek fluorid salınımı yaptığı görülmüştür (p<0.001). 7. günden sonra 90. ölçüm gününe kadar Solitaire materyali dışındaki tüm materyallerin farklı düzeylerde fluorid salınımını sürdürdüğü, birbirini izleyen ölçüm günlerinde materyallerden salınan fluorid düzeylerinin azaldığı belirlenmiştir. İkinci çalışmada materyallerden hazırlanan ve 90 gün boyunca fluorid salınımı yapan örnekler NaF solüsyonunda bekletilmiş ve bu uygulama bir ay süresince haftada bir kez olacak şekilde dört kez yinelenmiştir. Yeniden fluoridle yüklenmeden sonra materyallerden salınan fluorid 91., 92., 93., 97., 105. ve 120. günlerde birinci çalışmada kullanılan yöntem ile ölçülmüştür. Materyallerden salınan fluorid miktarlarının karşılaştırılmasında Tukey HSD testinden, fluorid düzeylerinin günler arasında yapılan karşılaştırılmasında eşlendirilmiş diziler için ANOVA testinden yararlanılmıştır. Yeniden fluoridle yükleme uygulamalarından sonra materyallerin fluorid salınım düzeylerinde anlamlı bir yükselme olduğu görülmüştür (p<0.001). Çalışmanın sonuçları çalışma kapsamına alınan ve fluorid salınımı yapan tüm materyallerin fluoridle yeniden yüklenebilir olduğunu göstermiştir. Üçüncü çalışmada, fluorid salınımı yapan bu beş dolgu materyali ile yapılan restorasyonların bitişiğindeki diş minesinin fluorid konsantrasyonu, kontrol grubunu oluşturan dişlerin herhangi bir uygulama yapılmamış diğer yarılarından belirlenen fluorid konsantrasyon değerleri ile karşılaştırılmış ve diş minesinin bu dolgu materyallerinden fluorid alınım düzeyi belirlenmeye çalışılmıştır. Minenin fluorid konsantrasyonlarının belirlenmesinde asit biyopsisi yönteminden yararlanılmıştır. Asit biyopsileri birbirini izleyen 30 sn.'lik iki uygulama ile elde edilmiştir. ChemFlex, SureFil ve F2000 materyalleri uygulanan deney grubundaki dişlerde, birinci aşama asit biyopsisi örneklerinde minenin fluorid konsantrasyonunda anlamlı bir artış olduğu saptanmıştır (p<0.05). İkinci aşama asit biyopsisi örneklerinde ise ChemFlex ve F2000 materyalleri uygulanan deney grubundaki dişlerde minenin fluorid konsantrasyonunda anlamlı bir artış olduğu görülmüştür (p<0.05). Bu iki materyalin çalışmanın genelinde de en yüksek düzeyde fluorid salınımını gerçekleştirdiği belirlenmiştir. ChemFlex'in en yüksek düzeyde fluorid salınımını ve minede en yüksek düzeyde fluorid alınımını sağlayan materyal olduğu görülmüştür. Sonuç olarak, çalışmada incelenen materyallerin ağızda yavaş fluorid salınımı yapabilen ve yeniden fluoridle yüklenebilen sistemler olarak düşünülebileceği kanısına varılmıştır. Yinelenen yüzeyel fluorid uygulamaları ile bu materyallerin diş çürüğünü önleyici özelliklerinin artırılabileceğine inanılmaktadır.