Sosyal politika açısından iç göçler: Sivas`tan İstanbul`a göç örneği

---

Tezin Türü: Doktora

Tezin Yürütüldüğü Kurum: İstanbul Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Çalışma Ekonomisi ve Endüstri İlişkileri Bölümü, Türkiye

Tezin Onay Tarihi: 2003

Tezin Dili: Türkçe

Öğrenci: HALİS BAŞEL

Danışman: Sedat Murat

Açık Arşiv Koleksiyonu: AVESİS Açık Erişim Koleksiyonu

Özet:

ÖZ Göç olgusunu bütün toplumlar farklı sebeplerle, farklı şekillerde ve farklı sonuçlarla veya benzer sebep ve sonuçlarla yaşamaktadırlar. Göçler sosyo ekonomik, siyasi sebeplerle ortaya çıkarken, kaynağına göre farklılaşmaktadır. Kırsal ve kentsel kaynaklı göçlerin sebep ve sonuçları farklıdır. Genel olarak itici ve çekici unsurların etkili olduğu göçlerde, göç, zorunlu, gönüllü, dış ve iç, işgücü ve beyin göçü olarak değişik niteliklerine göre sınıflandırılmaktadır. Türkiye'de iç göçler 1950'lerden itibaren başlayan bir olgu olarak toplum hayatında yerini almıştır. Yine, kaynağına göre farklılaşan göçlere karakteristik özelliğini veren, 1980'lere kadar kırsal niteliği, 1980'lerden sonra ise kentsel niteliğidir. Ayrıca, en fazla göç alan İstanbul'un iç göçlerde özel bir yeri vardır. Sivas ise yıllardır çok göç vermesi nedeniyle, özellikle kırsal alanları boşalmakta olan bir ildir. Kırsal alanlardan göç edenlerin kentlileşmeleri çeşitli aşamalardan sonra olmaktadır. Bu süreci yaşarlarken tarımsal alandaki vasıfsız emeklerini kentteki sanayi ve küçük imalatçılara sunmuşlardır. Aslında göçün başladığı yıllarda göç edilen alanlarda emek talebi fazla iken, zamanla göçlerin önlenemez bir hal alması, emek arzının fazlalaşmasına yol açmıştır. Bu arz fazlası çalışma hayatında işgücü piyasalarım ve istihdam yapısını değiştirmiştir. Kırdan kente göç sürecini yaşayan insanlar, zaman içerisinde kentsel davranış kalıplarını benimsemeye başlamıştır. Göç, ilk kuşaklardan son kuşağa kadar değişimi bünyesinde barındırmaktadır. İİİ