Deneysel hiper ve hipotiroidi oluşturulan sıçanların kan ve dokularında oksidatif stres göstergeleri üzerine α-lipoik asidin etkisinin incelenmesi


Tezin Türü: Doktora

Tezin Yürütüldüğü Kurum: İstanbul Üniversitesi, Sağlık Bilimleri Enstitüsü, İstanbul Tıp Fakültesi Bölümü, Türkiye

Tezin Onay Tarihi: 2017

Tezin Dili: Türkçe

Öğrenci: ADİLE MERVE BAKİ

Danışman: Pervin Vural

Açık Arşiv Koleksiyonu: AVESİS Açık Erişim Koleksiyonu

Özet:

Amaç: Çalışmamızda amacımız hipertiroidi ve hipotiroidi oluşturulan sıçanlarda karaciğer, böbrek ve beyin dokularında proksidan-antioksidan dengedeki değişimleri, karaciğer ve böbrek fonksiyon testlerini incelemekti. İkinci amacımız antioksidan bir bileşik olan α-lipoik asit (ALA)'in tek başına veya hipertiroidili sıçanlarda antiroid bir ilaç olan propiltiyourasil (PTU), hipotiroidili sıçanlarda ise L-tiroksin (T4) replasman tedavisi ile birlikte uygulanmasının etkilerini araştırmaktı. Gereç ve Yöntem: Çalışmamızda prooksidan-antioksidan denge göstergeleri olan reaktif oksijen türleri (ROS), malondialdehit (MDA), protein karbonil (PK), total antioksidan kapasite ve glutatyon düzeyleri ile süperoksit dismutaz, katalaz ve glutatyon peroksidaz aktiviteleri incelendi. Ayrıca, histopatolojik incelemeler yapıldı. Hipertiroidi/hipotiroidi tablosu oluşturmak için T4 (12 mg/L) veya PTU (500 mg/L) 10 hafta boyunca içme suyunda uygulandı. ALA [100 mg/kg/gün; % 0.2 (w/w); diyette] tek başına ve antitiroid PTU (10 mg/kg/i.p.) veya T4 hormon replasman (20 µg/kg/s.c.) tedavisi ile birlikte deney süresinin son 5 haftasında uygulandı. Bulgular: Serumda karaciğer ve böbrek fonksiyon testlerinde hipertiroidili sıçanlarda değişiklik gözlenmezken, hipotiroidili sıçanlarda kreatinin ve üre düzeylerinde artış görüldü. Hipertiroidili veya hipotiroidili sıçanlarda dokuların oksidatif strese duyarlılıklarında farklılıklar olduğu, hipertiroidide karaciğerde, hipotiroidide ise beyinde ROS, MDA ve PK düzeylerinde artış, antioksidan sistem göstergelerinde bazı farklılıklar saptandı. ALA uygulaması hipertiroidili sıçanlarda serbest T3 ve T4 düzeylerini düşürdü. Ayrıca, gerek tek başına ve gerekse klasik tedavi ile birlikte uygulandığında, hipertiroidi ve hipotiroidide oksidatif stresin geliştiği dokularda prooksidan durumu azalttı. Sonuç: ALA uygulamasının tiroid fonksiyon bozukluklarında prooksidan-antioksidan dengedeki değişimleri düzeltmede etkili olduğu ve klasik tedaviye eklenmesinin yararlı olacağı sonucuna varıldı. Anahtar kelimeler: proksidan-antioksidan denge, hipertiroidi, hipotiroidi, α-lipoik asit