Bakkhylides’te Mecaz Kullanımı ve Işık Karanlık Metaforunun İzinde Areta, Nika, Alatheia İlişkisi


Tezin Türü: Yüksek Lisans

Tezin Yürütüldüğü Kurum: İstanbul Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Edebiyat Fakültesi Bölümü, Türkiye

Tezin Onay Tarihi: 2008

Tezin Dili: Türkçe

Öğrenci: Erman Gören

Danışman: Güler Çelgin

Açık Arşiv Koleksiyonu: AVESİS Açık Erişim Koleksiyonu

Özet:

Bu tezde, MÖ beşinci yüzyılda yaşamış Bakkhylides'in epinikion'ları temel alınarak, kendisi gibi Keos'lu (Ionia) bir şair olan akrabası Simonides'le edebi ilişkisi ve rakibi Thebai'lı Pindaros'la arasında görülen üslupsal ayrışma çözümlenmeye çalışılmıştır. Bu çözümlemenin yöneldiği başlıca nesneler, epinikion şiirindeki mecaz kullanımı ve bunun ışık-karanlık metaforu kapsamındaki farklı iki yüzü/görünüşü olmuştur. Yukarıda belirtilen üslupsal ayrışma özellikle Bakkhylides'in ?eksensel metaforu ve apaçık dili? ile Pindaros'un ?bol metaforlu ve örtük dili? arasında gözlemlenmektedir. Bu ayrışmadan hareketle, MÖ beşinci yüzyılda Yunan kültürünün toplumsal, ekonomik, siyasal, törel/ahlâksal koşulları ve bu koşulların kahramancı çağdan o zamana dek uğradığı dönüşüm izlenmeye, söz konusu koşulların başlıca üç ana kavrayış aracılığıyla (areta, nika ve alatheia) nasıl ortaya çıktığı açımlanmaya çalışılmıştır. Epinikion geleneği çerçevesindeki üslupsal ayrışmalarda, bu ?dönüşüm?lerin ve aristokratia ile tyrannos'un özgül bir biçimde yön verdiği kutuplaşmaların izleri sürülmüştür.