İnsan kaynakları yönetimi uygulamalarının örgüte bağlılığa katkısında çalışma şekillerinin rolü: Konaklama işletmelerinde bir araştırma
Tezin Türü: Doktora
Tezin Yürütüldüğü Kurum: İstanbul Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, İşletme Fakültesi Bölümü, Türkiye
Tezin Onay Tarihi: 2012
Tezin Dili: Türkçe
Öğrenci: BAnu Saadet Ünsal Akbıyık
Asıl Danışman (Eş Danışmanlı Tezler İçin): Cavide Bedia UYARGİL
Açık Arşiv Koleksiyonu: AVESİS Açık Erişim Koleksiyonu
Özet:Bu çalışma, İKY uygulamalarına ilişkin algının örgüte bağlılık üzerindeki etkisini esnek statüde çalışan işgörenler açısından incelemiştir. Esnek statüde çalışan işgörenler, belirli bir süreliğine işe alındıkları ve işten ayrılmaları durumunda yerleri tam zamanlı sürekli statüde çalışan işgörenlere kıyasla daha çabuk doldurulduğu için örgütlerin bu işgörenlere yeterince önem vermedikleri görülmektedir. Söz konusu durumun, esnek statüde çalışan işgörenlerin örgütsel hedefleri benimsemelerini zorlaştırdığı ve örgüt yararına çaba göstermelerini engellediği ifade edilebilir. Bu doğrultuda esnek statüde çalışan işgörenlerin örgütlerine olan bağlılıklarının tam zamanlı sürekli statüde çalışan işgörenlere kıyasla daha düşük olacağı tahmin edilmektedir. Ancak bu tahminin aksine literatürde İKY uygulamalarının, çalışma biçimine bağlı olmaksızın tüm işgörenlere eşit şekilde uygulanması sonucu esnek statüde çalışan işgörenlerin de örgütlerine olan bağlılıklarının artacağı vurgulanmaktadır. Çalışmamızda bu iddianın test edilmesi amacıyla turizm sektörü ele alınmış ve bu sektörün en önemli yapısal özelliklerinden biri olan esnek çalışma biçimlerinden mevsimsel çalışmaya odaklanılmıştır. Çalışmamız kapsamında yapılan araştırma, İKY uygulamalarına ilişkin algının örgüte bağlılık üzerindeki etkisini tam zamanlı sürekli ve mevsimsel statüde çalışan işgörenler açısından ortaya çıkartmayı amaçlamıştır. Bu doğrultuda Muğla Bölgesinde yer alan beş yıldızlı konaklama işletmeleri anakütle olarak saptanmış ve 376 deneğe ulaşılmıştır. Araştırmada elde edilen veriler, tekli ve çoklu regresyon analizleri ile bağımsız iki örnek t testine tabi tutulmuştur. Araştırmamızda elde edilen bulgular, her iki işgören grubunun da İKY uygulamalarını olumlu algılamalarının örgütlerine olan bağlılıklarını arttırdığını göstermektedir. Ayrıca çalışma biçimine bağlı olarak İKY uygulamalarına ilişkin algıda farklılık olmamasına rağmen örgüte bağlılık düzeylerinin farklılaştığı da saptanmıştır.