Vankomisine dirençli enterococcus faecium klinik izolatlarında crıspr-cas sistemi kullanılarak, glikopeptid direnci ile ilgili gen düzenlenmesinin yapılması


Tezin Türü: Doktora

Tezin Yürütüldüğü Kurum: İstanbul Üniversitesi, Sağlık Bilimleri Enstitüsü, Sağlık Bilimleri Enstitüsü, Türkiye

Tezin Onay Tarihi: 2024

Tezin Dili: Türkçe

Öğrenci: GÜLŞEN GÜNEL

Danışman: Zerrin Aktaş

Açık Arşiv Koleksiyonu: AVESİS Açık Erişim Koleksiyonu

Özet:

Günel G. (2024). Vankomisine dirençli Enterococcus faecium klinik izolatlarında CRISPR-Cas sistemi kullanılarak, glikopeptid direnci ile ilgili gen düzenlemesinin yapılması. İstanbul Üniversitesi Sağlık Bilimleri Enstitüsü, Tıbbi Mikrobiyoloji ABD. Doktora Tezi. İstanbul. Bu çalışmada, klinik örneklerden izole edilen vankomisine dirençli ve Van A direnç geni pozitif Enterococcus faecium izolatlarında, CRISPR-Cas tekniği kullanılarak, Van A direnç geninin inaktive edilmesi amaçlanmıştır. E. faecium oldukları saptanan, disk difüzyon ve gradient test yöntemi ile vankomisine dirençli oldukları belirlenen bakteri izolatları çalışmaya alındı. Vankomisin ve kloramfenikolün minimum inhibisyon konsantrasyon (MİK) değerlerinin belirlenmesinde mikrodilüsyon yöntemi uygulandı. Vektör olarak Cas9 endonükleazı ve gRNA bağlama bölgesini taşıyan pCas9 plazmiti kullanıldı. Plazmit aktarımında elektroporasyon yöntemi uygulandı. Transformantların seçiliminde, zamana bağlı optik yoğunluk ölçümü ve spot deneyi uygulandı. Genetik yapısı değiştirilmiş izolatlarda (transformantların) fenotipik değişikliğini kontrol edildi. Mikrodilüsyon yöntemiyle tüm izolatların vankomisin için MİK değeri ≥ 1024 µg/mL olarak saptandı. PZR yöntemiyle Van A direnç geni tüm izolatlarda pozitif olarak bulundu. Gen düzenlemesi yapılarak elde edilen Ef3_pCas_g1 plazmitini içeren transformanın, vankomisin MİK değerlerinde (128 µg/mL) azalma saptandıktan sonra, spot deneyleri ile yapılan alt kültürlerde, vankomisin (10 μg/mL) içeren besiyerinde, Ef3_pCas_g1_6, Ef3_pCas_g1_27 ve Ef3_pCas_g1_44 olarak tanımlanan üç ayrı transformantın üremediği gözlendi. Mikrodilüsyon yöntemi ile bu transformantların vankomisin için MİK değerlerinin 2 µg/mL olduğu saptandı. Gen düzenleme çalışmalarında genom düzenlemesi yapılmış en iyi yapı grubunun Ef3_pCas_g1 plazmiti olduğu saptandı. Fenotipik değişikliklerin gözlenmesi amacıyla yapılan deneylerde, Ef3_WT göre Ef3_pCas_g1, Ef3_pCas_g2, Ef3_pCas_g3 transformantlarında koloni çapının küçüldüğü ve kolonilerin morfolojilerinde değişiklik olduğu saptandı. Sonuç olarak, Van A direnç genini taşıyan beş izolattan sadece biri ile çalışmaya devam edildi. Elde edilen üç ayrı transformantın vankomisine (2 µg/mL) duyarlı hale döndüğü tespit edildi. Bu çalışma vankomisine dirençli E. faecium izolatlarında ülkemizde yapılan ilk gen düzenleme çalışmasıdır ve başarılı olmuştur