PEKİŞTİRME SONRASI MEYDANA GELEN DEĞİŞİKLİKLERİN PAR İNDEKSİ KULLANILARAK DEĞERLENDİRİLMESİ


Tezin Türü: Doktora

Tezin Yürütüldüğü Kurum: İstanbul Üniversitesi, Sağlık Bilimleri Enstitüsü, Diş Hekimliği Fakültesi Bölümü, Türkiye

Tezin Onay Tarihi: 2008

Tezin Dili: Türkçe

Öğrenci: CAN PAR

Asıl Danışman (Eş Danışmanlı Tezler İçin): Sönmez FIRATLI

Açık Arşiv Koleksiyonu: AVESİS Açık Erişim Koleksiyonu

Özet:

Bu çalışmada İ.Ü. Diş Hekimliği Fakültesi Ortodonti Anabilim Dalı.'nda ortodontik tedavi görmüş 104 olgunun tedavi başı (T1), tedavi sonu (T2) ve ortodontik tedavinin tamamlanmasından minimum 5 yıl sonraki (T3) ortodontik modelleri PAR indeksi ile incelenmiştir. Tedavi başı hasta yaşı, cinsiyet, ortodontik tedavinin süresi, maloklüzyon tipi, ortodontik amaçlı diş çekimi yapılıp yapılmaması, tedavi mekaniği, pekiştirme apareyinin tipi, pekiştirme apareyinin kullanılma süresi, pekiştirme tedavisinden sonra geçen süre gibi faktörlerin tedavi başarısı ve nihai başarı üzerindeki etkileri incelenmiştir. Grup içi değişikliklerin incelenmesinde Wilcoxon Rank testi, gruplar arası değişikliklerin incelenmesinde ise Mann Whitney U testi kullanılmıştır. Değişkenler arası korelasyonun incelenmesi için ise Pearson korelasyon testi uygulanmıştır. Ortodontik tedavi sonunda ortalama %74,7'lik tedavi başarısı bulunmuş, ortodontik tedaviden sonra önemli miktarda nüks meydana gelerek, ortodontik tedavinin tamamlanmasından minimum 5 yıl sonra ortalama %55,1'lik nihai başarı belirlenmiştir. Ortodontik tedavi süresi, pekiştirme apareylerinin kullanım süresi ve tedavinin tamamlanmasından sonra geçen süre nihai başarıda etkili bulunmuştur. Tedavi başı yaş, cinsiyet, ortodontik tedavi amacı ile sürekli diş çekimi yapılması, seçilen mekaniğin cinsi, pekiştirme apareyi tipleri ile nihai başarı arasında bir anlamlı bir ilişki bulunamamıştır.