). Özel Eğitim Merkezleri ile Çocuk Yuvalarında Çalışan Çocuk Eğiticilerinin Anksiyete Düzeyleri Açısından Karşılaştırılması ve Anksiyete Düzeylerini Etkileyen Faktörlerin Tespiti.


Tezin Türü: Yüksek Lisans

Tezin Yürütüldüğü Kurum: İstanbul Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Edebiyat Fakültesi Bölümü, Türkiye

Tezin Onay Tarihi: 2006

Tezin Dili: Türkçe

Öğrenci: Taner Tokuççu

Asıl Danışman (Eş Danışmanlı Tezler İçin): Pınar ÜNSAL

Açık Arşiv Koleksiyonu: AVESİS Açık Erişim Koleksiyonu

Özet:

Bu araştırmada, özel eğitim merkezlerinde zihinsel engelli çocuklarla çalışançocuk eğiticileri ile çocuk yuvalarında normal çocuklarla çalışan çocuk eğiticilerininanksiyete düzeyleri arasındaki farka bakılmış ve anksiyete düzeylerini etkileyenfaktörler ile problem alanları tespit edilmeye çalışılmıştır. Bu amaçla, tesadüfî olarakseçilen İstanbul, Bursa, Eskişehir, Mersin, Afyon illerinde bulunan özel eğitimmerkezlerinde çalışan 60 çocuk eğiticisi ve çocuk yuvalarında çalışan 60 çocukeğiticisi olmak üzere toplam 120 kişilik gönüllü bir örneklem grubu oluşturulmuştur.Araştırmaya katılan çocuk eğiticilerine Kişisel Anket Formu, Durumluluk KaygıÖlçeği, Süreklilik Kaygı Ölçeği ve Eysenck Kişilik Envanteri uygulanmış ve eldeedilen veriler SPSS istatistik paket programında analiz edilmiştir.İki grup halindeki çocuk eğiticilerinin durumluk ve sürekli anksiyete düzeylerive bunların demografik değişkenlerle ilişkileri açısından aralarında fark olupolmadığı ?MANCOVA? testi kullanılarak ortaya konulmaya çalışılmıştır.Hipotezlerin test edilmesi esnasında, çocuk eğiticilerinin kişilik özellikleri(dışadönüklük, nevrotiklik boyutları) kovaryans değişken olarak ele alınarak kontrolaltında tutulmuştur. Çocuk eğiticilerinin çalıştıkları okul türünün; çocuklarla,çocukların aileleriyle, kurumlarındaki yöneticilerle ve iş arkadaşlarıyla problemyaşamalarında etkili olup olmadığına ?ki-kare? testi uygulanarak bakılmıştır.Araştırma sonucunda, özel eğitim merkezlerinde çalışan eğitimcilerin çocukyuvalarındakilere göre daha anksiyeteli oldukları bulunmuştur. Medeni durum,meslekte çalışma süresi, çocuklarla problem yaşama, ailelerle problem yaşama veyöneticilerle problem yaşama değişkenlerinin çocuk eğiticileri arasında anksiyetedüzeyi açısından fark yarattığı görülmüştür. Çocuk eğiticilerinin çalıştıkları okultürünün ise, kurumlarındaki iş arkadaşlarıyla ve yöneticilerle problem yaşamalarındaetkili olduğu tespit edilmiştir. Özel eğitim merkezlerinde çalışanlar iş arkadaşları veyöneticilerle daha fazla sorun yaşamaktadırlar.