Deneysel septik peritonitte TH1/TH2 modülasyonu
Tezin Türü: Doktora
Tezin Yürütüldüğü Kurum: İstanbul Üniversitesi, Sağlık Bilimleri Enstitüsü, Aziz Sancar Deneysel Tıp Araştırma Enstitüsü Bölümü, Türkiye
Tezin Onay Tarihi: 2003
Tezin Dili: Türkçe
Öğrenci: Bayram Kıran
Asıl Danışman (Eş Danışmanlı Tezler İçin): Günnur DENİZ
Özet:6. ÖZET İmmün sistemdeki TH1/TH2 dönüşümünü belirlemek amacıyla, insandaki sepsis tablosuna en yakın kabul edilen "Deneysel septik peritonit" modeli, çekum ligasyon yöntemi kullanılarak oluşturulmuştur (1,61,62). Çalışmamızda herbir grupta 6 hayvan olmak üzere, çekum (çekumun ligate edilerek kabul edilen kriterlere göre (1, 7, 8, 18) septik peritonit modeli oluşturulmuş sepsisli fareler) ve sham (laparotomi sonrası çekum ponksiyonu yapılmış fareler) grupları ile tedavi amaçlı, çekum+IL- 10 (çekumu ligate edilerek septik peritonit modeli oluşturulduktan sonra intraperitoneal rekombinan İL- 10 verilmiş fareler), çekum+IL-12 (çekumu ligate edilerek septik peritonit modeli oluşturulduktan sonra intraperitoneal rekombinan İL- 12 verilmiş fareler) ve çekum+IL-(10+12) (çekumu ligate edilerek septik peritonit modeli oluşturulduktan sonra intraperitoneal rekombinan IL-10 ile IL-12 verilmiş fareler) olmak üzere 5 ayn grup halinde, 30.0 ± 1.0 g. ağırlığında Balb/c soyu toplam 30 adet fare kullanılmıştır. Oluşturulan bu gruplarda immünitenin, TH1 yönünde polarizasyonunu gösteren IFN-7 ve TH2 yönünde polarizasyonu gösteren IL-4 hücreiçi seviyelerine Flow Sitometri cihazında bakılmıştır, ön deney gruplarında yapılan kinetik çalışmada, 36.saat, en yüksek yüzde lenfosit hücreiçi sitokin salınım değerini verdiğinden, ana deney gruplarında hücreiçi IFN-y ve IL-4 değerleri 36.saatte saptanmıştır. Bulunan bu IFN-y ve IL-4 değerleri tek yönlü ANOVA testi ile istatistiksel olarak karşılaştırılmıştır.IFN-y salgılayan ortalama CD3+ T lenfosit % değerleri; sham grubuna (%4.93±1.75) kıyasla çekum grubunda anlamlı bir artış göstermesine karşılık (%11.81±3.16, p<0.034), çekum+IL-10 grubunda bir değişiklik saptanmamış (%5.17±1.32, p<0.938), buna karşılık çekum+IL-12 grubunda ileri derecede anlamlı saptanan artış (%14.49±5,5, p<0.005), çekum+IL-(10+12) grubunda, çekum grubundaki değere düşüş göstermiştir (%11.85±9,81, p<0.035). IL-4 salgılayan ortalama CD3+ T lenfosit % değerleri sham grubu (%3.42±1.58) ile karşılaştırıldığında, çekum grubunda (% 13. 52+2. 96, p<0.034), çekum+IL-10 (%14.96±5.32, p<0.001) ve çekum+IL-(10+12) grubunda anlamlı bir artış (%7.77±3.41, p<0.038), çekum+IL-12 grubunda ise bir değişiklik (%4. 34+2. 18, p<0.743) saptanmamıştır. Deney grupları ortalama sağkalım süreleri yönünden incelendiğinde; sham grubundaki 48.1 günlük zaman diliminin, çekum grubunda 6.1 güne düştüğü ve çekum+IL-10 grubunda 2.75 güne kadar dramatik bir azalmaya uğramasına karşın, çekum+IL-12 grubunda 16.5 gün gibi yüksek bir değere ulaştığı, çekum+IL-(10+12) grubunda ise tekrar 9.6 güne düşüş gösterdiği saptanmıştır. Sonuç olarak çekum ligasyonu yapılmış grupta IFN-y düzeyi yüksek olanların sağkalım sürelerinin IL-4 düzeyi yüksek olan farelerden daha uzun olması TH1 yönündeki hücresel immünitenin etkin olduğunu göstermektedir. Çekum ligasyonu yapıldıktan sonra rekombinan İL- 12 verilerek modülasyona tabi tutulan grubun, IFN-y düzeyi ile birlikte sağkalım sürelerinin, çekum sonrası rekombinan İL- 10 verilerek modüle edilen IL-4 düzeyi yüksek olan farelerden daha yüksek ve daha uzun olması, İL- 12 sitokininin, THO fazındaki lenfositleri TH1 fenotipineyönlendirerek organizmada hücre dışı ajanlara karşı aktivitede basan sağlayan hücresel immünitenin baskın olduğunu göstermektedir. İL- 12 ve İL- 10 sitokinl erinin birlikte verildiği grupta hem IFN-y düzeyinin hem de sağkalım sürelerinin bahsedilen her iki tedavi grubunun arasında olması, IL-10'un inflamatuvar etkisi ile immün sistemin TH1 kökenli hücresel yanıttan, hücre dışı ajanlara yanıtta başarısız olan TH2 kökenli hümoral cevaba yönlendirildiğini düşündürmektedir.