Obezite ilişkili astım patogenezi; vücut kitle indeksi ve doğal öldürücü hücre alt grupları


Tezin Türü: Doktora

Tezin Yürütüldüğü Kurum: İstanbul Üniversitesi, Sağlık Bilimleri Enstitüsü, Aziz Sancar Deneysel Tıp Araştırma Enstitüsü Bölümü, Türkiye

Tezin Onay Tarihi: 2020

Tezin Dili: Türkçe

Öğrenci: SABİHA LEYLA PUR ÖZYİĞİT

Danışman: Günnur Deniz

Açık Arşiv Koleksiyonu: AVESİS Açık Erişim Koleksiyonu

Özet:

Obezite ilişkili astım (OA), artan insidansı ve özgün tedavi seçeneklerinin henüz kullanımda olmaması nedeniyle önemli bir araştırma konusudur. Doğal Öldürücü (Natural Killer-NK) hücrelerin OA patogenezindeki yerleri henüz aydınlatılmamıştır. Bu çalışmada, NK hücrelerinin OA hastalarında vücut kitle indeksi (VKİ) ile ilişkisi ve farklı OA alt gruplarındaki etkisinin araştırılması amaçlanmıştır. Astımlı olan veya olmayan yetişkin obez hastalar, obez, astımı olmayan kontrol grubu, erken başlangıçlı OA (EbOA) ve geç başlangıçlı OA (GbOA) grubu olmak üzere üç alt gruba ayrılmışlardır. Periferik kan örneklerinde; CD3-CD56+ NK hücreleri, CD3-CD56soluk ve CD3-CD56parlak NK hücre alt kümeleri, NK sitotoksisitesi, NK aktivitesi, hücre içi IFN-γ, IL-10, IL-13, IL-17 düzeyleri ve NK reseptörleri (NKG2D, NKp46i, NKp44) akan hücre ölçer ile değerlendirilmiştir. IL-12 ve IL-23 stimülasyonunun etkisi incelenmiştir. Astımı olmayan obez (n=5), EbOA (n=5) ve GbOA (n=8) olan hastalar çalışmaya dahil edilmiştir. Çalışmamızda VKİ ve NK aktivite belirteci CD69 arasında negatif korelasyon saptanmıştır (p=0,022, r=-0,534). NKG2D reseptörü astım popülasyonunun CD56soluk hücrelerinde anlamlı ölçüde düşük bulunmuştur (p=0,046). NKp44 reseptör ekspresyonu, EbOA ve kontrol grubunda IL-12 stimülasyonundan sonra artış göstermiştir (p=0,02). Hücre içi IL-10 içeriği GbOA ve kontrol grubunda artmıştır (p=0,018, p=0,03). GbOA hastalarında, EbOA grubuna göre azalmış NK sitotoksisitesi saptanmıştır (p=0,05). Çalışmamız, OA hastalarında bozulmuş bir NK reseptör ekspresyonu, NK aktivasyonu ve azalmış NK sitotoksisitesi olabileceğini, ayrıca bu bulguların OA alt tiplerine göre değiştiğini göstermektedir. Verilerimizin, OA'da steroid direnci ve sık alevlenmelerini açıklamak için yapılacak geniş kapsamlı çalışmalara ışık tutacağı düşünülmektedir.