Normal ve diyabetik sıçanlardan izole edilen retinanın retinal ve periferal damarlar üzerindeki etkisinin incelenmesi
Tezin Türü: Yüksek Lisans
Tezin Yürütüldüğü Kurum: İstanbul Üniversitesi, Sağlık Bilimleri Enstitüsü, Eczacılık Fakültesi Bölümü, Türkiye
Tezin Onay Tarihi: 2008
Tezin Dili: Türkçe
Öğrenci: Merve Agus
Asıl Danışman (Eş Danışmanlı Tezler İçin): Birsel Sönmez UYDEŞ DOĞAN
Açık Arşiv Koleksiyonu: AVESİS Açık Erişim Koleksiyonu
Özet:Retina kaynaklı gevşetici faktör (RRF), retinal arterin tonusunun düzenlenmesinde rol oynadığı düşünülen ancak yapısı, etki mekanizması ve patofizyolojik önemi henüz aydınlatılmamış olan yeni bir gevşetici faktördür. Çalışmamızda retinal sirkülasyonu etkileyebilecek kardiyovasküler bir hastalık olan diyabette, RRF'in retinal ve periferal damarlar üzerindeki etkisinin incelenmesi hedeflenmiştir. Sıçanlarda (Wistar, 250-300g) diyabet oluşumu streptozotosin (65mg/kg, i.p.) injeksiyonu ile sağlanmıştır. Kontrol ve diyabetik hayvanlar ağırlık, kan glukoz ve insülin düzeyleri açısından takip edilmiş ve 8 haftanın sonunda karotid ve mezenterik arterleri ile retina dokuları izole edilmiştir. Miyograf sistemine yerleştirilen karotid ve mezenterik arterlerde endotel ve düz kas fonksiyonları belirlenmiş ve retina dokusunun etkisi araştırılmıştır. Sıçan retinasının izole sığır retinal arteri üzerindeki etkisi de incelenmiştir. Ayrıca, kontrol ve diyabetik arterler ile retinada histopatolojik ve immünohistokimyasal incelemeler yapılmıştır. Diyabetik karotid ve mezenterik arterlerinde asetilkolinin endotel aracılı gevşeme yanıtlarında ve prostaglandin F2alfa `nın oluşturduğu kasılma yanıtlarında kontrole göre istatistiksel olarak anlamlı bir azalma belirlenmiştir. Buna karşın, sodyum nitroprusiyatın düz kas aracılı gevşeme yanıtları farklı bulunmamıştır. Sıçan retinası, karotid ve mezenterik arterde, sığır retinal arterinde olduğu gibi, akut başlayan tam bir gevşeme yanıtına neden olmuş ve bu etki nitrik oksit ve prostasiklin ile ilişkili bulunmamıştır. Diyabetik sıçan retinası ile diyabetik karotid ve mezenterik arterlerinde alınan gevşeme yanıtları, kontrol retinanın kontrol arterlerdeki gevşeme yanıtlarından farklılık göstermemiştir. İzole sığır retinal arterinde kontrol ve diyabetik sıçan retinasının gevşetici etkisi de benzer bulunmuştur. Fonksiyonel bulgular histopatolojik ve immünohistokimyasal sonuçlar ile desteklenmiştir. Bulgularımız, endotel fonksiyonun bozulduğu diyabetik koşulda RRF'in etkinliğinin değişmediğini göstermekte ve retinal tonüsün düzenlenmesinde RRF'in kompenzatuvar bir rolünün olabileceğini düşündürmektedir.