Şizofreni ile kemokin genleri arasındaki ilişkinin araştırılması
Tezin Türü: Doktora
Tezin Yürütüldüğü Kurum: İstanbul Üniversitesi, Sağlık Bilimleri Enstitüsü, Aziz Sancar Deneysel Tıp Araştırma Enstitüsü Bölümü, Türkiye
Tezin Onay Tarihi: 2013
Tezin Dili: Türkçe
Öğrenci: SELÇUK DAŞDEMİR
Asıl Danışman (Eş Danışmanlı Tezler İçin): Bedia ÇAKMAKOĞLU
Açık Arşiv Koleksiyonu: AVESİS Açık Erişim Koleksiyonu
Özet:Şizofreni ile Kemokin genleri arasındaki ilişkinin araştırılması. İstanbul Üniversitesi Sağlık Bilimleri Enstitüsü, Moleküler Tıp ABD. Doktora. İstanbul. 2013. Kemokinler; Multiple Skleroz, Alzheimer hastalığı ve Parkinson hastalığı gibi birçok nöroinflamatuvar hastalıkta inflamasyon ve immün cevabı yönlendirmede önemli bir rol oynarlar. Biz de bu bilgilerimizle kemokinler ile hastalık aktivitesi arasında bir bağ olabileceğini, kemokinlerin sözkonusu hastalıklarda biyobelirteç rolü oynayabileceğini düşünmekteyiz. Bu nedenle, etyopatogenezinde inflamasyon olabileceği düşünülen şizofreni ile kemokinler arasındaki potansiyel bağı araştırmayı düşündük. Planlanan çalışmada, MCP-1-A2518G, SDF-13?A, CCR5-delta32, CCR5-A55029G, CXCR4-C138T ve CCR2-V64I genlerindeki polimorfizmlerin Türk populasyonunda şizofreni ile ilişkisinin araştırılması hedeflendi. Bu çalışmadaki analiz 140 şizofreni hastası ile 123 sağlıklı kontrol olgusu üzerinde yapılmıştır. Kemokin gen polimorfizmleri, Polimeraz Zincir Reaksiyonu Restriksiyon Fragmanı Uzunluk Polimorfizmi (PCR-RFLP) yöntemi kullanılarak belirlenmiştir. Analiz sonuçlarına göre, CCR2 ve CCR5 gen varyantları ile şizofreni oluşum riski arasında pozitif bir ilişki gösterildi. Çalışmamızda, CCR2-V64I WT+ genotipli bireylerin kontrol grubunda anlamlı olarak yüksek olduğu ve hastalık için koruyuculuk sağladığı tesbit edildi. Buna karşın, CCR2-V64I 64I+ genotipli bireylerin hasta grubunda anlamlı olarak yüksek olduğu ve hastalık riskini arttırdığı gözlenmiştir. CCR5-A55029G A+ genotipli bireylerin hasta grubunda anlamlı olarak yüksek olduğu ve hastalık riskini arttırdığı tesbit edildi. Bununla birlikte, CCR5-A55029G AG genotipli bireylerin ise hasta grubunda anlamlı olarak yüksek olduğu ve hastalık riskini arttırdığı gözlenmiştir. Araştırdığımız diğer bölge polimorfizmlerinin şizofreni riski ile herhangi bir bağlantısı bulunamamıştır. Sonuç olarak, elde edilen bulgulara göre, CCR2-V64I ve CCR5-A55029G gen polimorfizmlerinin şizofreni oluşumunda risk arttırıcı yönde etki gösterebileceği düşünülmektedir. Anahtar Kelimeler: Kemokinler, Şizofreni, CCR2, CCR5, Polimorfizm Bu Çalışma, İstanbul Üniversitesi Bilimsel Araştırma Projeleri Birimi tarafından desteklenmiştir. Proje No: 24467