Ekonomi Politikalarının Benzeştiği Dönemlerde Siyasi Aktörlerin Ayrışması: 1987 ve 2002 Türkiye genel seçimleri
Tezin Türü: Yüksek Lisans
Tezin Yürütüldüğü Kurum: İstanbul Üniversitesi, İktisat Fakültesi, Siyaset Bilimi ve Uluslararası İlişkiler Bölümü, Türkiye
Tezin Onay Tarihi: 2022
Tezin Dili: Türkçe
Öğrenci: Zeynep Burçe ERGÜL
Danışman: Edip Asaf Bekaroğlu
Açık Arşiv Koleksiyonu: AVESİS Açık Erişim Koleksiyonu
Özet:1980'li yıllardan itibaren içinde yaşadığımız dünya, tamamının etkilendiği siyasi, ekonomik ve teknolojik gelişmelere sahne olmuştur. Çift kutuplu sistem son bulmuş; Keynesyen politikalar itibarını kaybetmiş ve neoliberal ideoloji hakim konuma gelmiştir. Küreselleşme olarak da adlandırılan süreç bireysel, toplumsal ve uluslararası bağlamda gerçekleşen tüm ilişkileri değiştirmiştir. Neoliberalizmin alternatifsiz kabul edildiği küresel bir yapı içinde bulunan devletler artık yeni problemlerle karşı karşıyadır. Uluslarüstü kurumların etkinliğini devletler üzerinde gittikçe arttırıyor olması karşılaşılan bu problemlere karşı devletlerin hareket kabiliyeti kısıtlanmaktadır. Bu gelişmeler ışığında siyaset yapma biçimleri değişime uğramıştır. Ekonomi politikalarında birbirinden farklı yönler çizemeyen siyasi partilerin varlığı söz konusudur. Küreselleşmiş bir dünyanın ürünü olan çağdaş kampanya teknikleri ile birlikte artık yeni ve medya merkezli bir siyaset tarzı hakimdir. Tüm bunlardan hareketle, bu tezin amacı ekonomi politikalarında benzerlik gösteren siyasi partilerin seçim kampanyalarında birbirinden nasıl ayrıştığını ortaya koymaktır. Kompleksleşen sosyal yapıyla ortaya çıkan gruplar sonucu kimlik siyasetinin önünün açıldığı görülmektedir. Medya merkezli bir seçim kampanyası, liderlik vasfı gibi olguları ve kişiselleştirmeyi ön plana çıkarmaktadır. Siyasi liderlerin medya organları aracılığıyla seçmenlerin tümüne hitap edebildiği alanların varlığı siyasi partilerin herkesi kucaklayan ve birbirinden farklı hatta kimi zaman birbiriyle çelişen ideolojik kimliklerin tamamını kapsamaya çalışan söylemler üretmesine neden olmaktadır. Bu etkenlerin yanı sıra karşılaşılan ekonomik krizlerle birlikte politikacılara karşı gelişen güvensizlik duygusu artmakta; seçim kampanyalarında temiz siyaset vurgusu temel konulardan biri haline gelmektedir. Siyasette ahlaki ve etik vurgular çoğalmaktadır. Bu vurguların çoğalması dışlayıcı ve birbirlerini illegalize eden bir siyaset tarzına sebep olmaktadır. Bu amaç doğrultusunda literatür taraması yapılarak kuramsal çerçeve oluşturulacaktır. Elde edilen bulgular ışığında, 1987 ve 2002 Türkiye Genel Seçimi öncesi siyasi partilerin gerçekleştirdiği seçim kampanyaları gazete arşivleri taranarak incelenecektir.