Pudovkin'in kurgu kuramı bağlamında Lütfi Ömer Akad sineması: Vurun Kahpeye ve Kanun Namına filmlerinin kurgusal yapısının incelenmesi


Tezin Türü: Yüksek Lisans

Tezin Yürütüldüğü Kurum: İstanbul Üniversitesi, İletişim Fakültesi, Radyo Televizyon ve Sinema Bölümü, Türkiye

Tezin Onay Tarihi: 2020

Tezin Dili: Türkçe

Öğrenci: MAHİR AKTAŞ

Danışman: Yüksel Balaban

Açık Arşiv Koleksiyonu: AVESİS Açık Erişim Koleksiyonu

Özet:

Pudovkin'in kurgu kuramı temelinde yükselen bu çalışmanın merkezinde Lütfi Ömer Akad filmlerinin kurgusal yapısı yer almaktadır. Film sanatının temelinin "kurgu", kurgunun ise film yönetmeninin dili olduğunu söyleyen Pudovkin'e göre kurgu, film yönetmenin anlatım dili olmakla birlikte; çeşitli kamera hareketlerinin olduğu, farklı ölçek ve geçiş biçimlerinin kullanıldığı, bütünün tek tek parçalara bölünüp bölünen parçalardan yeni bir bütün inşa etmek için bu parçaların yeniden bir araya getirildiği teknik de bir süreçtir (Yapısal Kurgu). Pudovkin'in kurgu anlayışı bağlamında Lütfi Akad'ın Vurun Kahpeye ve Kanun Namına filmlerinin senaryo yapıları; Tema, Olay Örgüsü ve Filmsel Sunuş olmak üzere üç alt başlık altında incelenmiş, filmlerde var olan bütün bölümlerin, sekansların, sahnelerin ayrıntılı dökümü ve bu dökümde anlatıyı etkileyen kilit konuma sahip her bir sahnenin ayrı ayrı çözümlemesi yapılmıştır. Çözümlemeleri yapılan sahneler ayrıca Bağıntılı Kurgu Kuramı çerçevesinde ele alınarak analiz edilmiştir. Yine bu bağlamda; yukarıda da belirtildiği üzere, kurgunun aynı zamanda teknik bir süreç olmasından dolayı, filmlerin kaç bölümden oluştuğu, bölümlerdeki sekanslar, sekanslardaki sahne sayıları, sahnelerin kaç çekimden meydana geldiği, toplam çekim sayısı ve sahneler arası geçişte kullanılan geçiş teknikleri hakkında "Filmsel Sunuş" ve "Filmin Senaryo Dökümü ve Sahnelerin Kurgusal Çözümlemeleri" alt başlıkları altında bilgiler verilmiştir Elde edilen bilgiler ışığında Lütfi Akad'ın filmsel anlatısını oluştururken anlatının içeriğinin anlamını daha güçlü kılmak, istenilen duygu durumunu yaratmak ve izleyicinin dikkatini-algısını sahnenin önemli öğesine yönlendirmek için kurgunun olanaklarından fazlasıyla yararlandığı tespit edilmiştir.