Avrupa Birliği'nin Girişimcilik Politikasının İstihdam Yaratmada Rolü ve Türkiye
Tezin Türü: Yüksek Lisans
Tezin Yürütüldüğü Kurum: İstanbul Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, İktisat Bölümü, Türkiye
Tezin Onay Tarihi: 2011
Tezin Dili: Türkçe
Öğrenci: Sinem Bayraktar
Asıl Danışman (Eş Danışmanlı Tezler İçin): Seyhun DOĞAN
Açık Arşiv Koleksiyonu: AVESİS Açık Erişim Koleksiyonu
Özet:Gelişmişliğin ve gelişme hızının en önemli göstergelerinden biri olan girişimcilik; çağımızın ekonomik ve sosyal açıdan da en önemli güçlerinden biridir. Girişimciliğin bu derece önemli bir güç haline gelmiş olması, ülkelerin girişimciliği daha etkin politikalarla destekleyebilmeleri için bütüncül bir yaklaşımla hareket etmelerine neden olmuştur. Bu doğrultuda girişimcilik politikası ya da girişimciliği destekleyen her türlü politika küçük ölçekte işletmelerin, büyük ölçekte ise ülkelerin dünya piyasalarında rekabet güçlerini artırmayı, çalışma ortamlarını iyileştirmeyi ve ekonomik değişimlere ayak uydurmalarına destek olmayı hedeflemektedir. Girişimcilik özellikle kalkınmada geri kalmış bölgelerde toplumsal ve ekonomik uyumun güçlendirilmesine, ekonomik faaliyetlerin canlanmasına ve iş yaratılmasına ya da işsizlerin iş yaşamıyla entegrasyonuna katkıda bulunmaktadır. Bu çalışmanın amacı, Avrupa Birliği'nin istihdam yaratmada girişimcilik politikasının rolünü ve Türkiye'nin girişimciliği teşvik için uygulanan politikalarda göstermiş olduğu performansı analiz etmektir. Bu amaçla ilk olarak Avrupa Birliği'nin girişimcilik performansı incelenecek, birliğin KOBİ yaklaşımı ele alınacak ve girişimcilik kavramının piyasadaki karşılığı olan KOBİ'lerdeki istihdam analiz edilecektir. Daha sonra Türkiye'nin de girişimcilik röntgeni çekilecek ve girişimciliği desteklemek için atılması gereken adımlar ortaya konacaktır. Çalışmada Avrupa Birliği'nde nüfus artış hızları düşük olmasına rağmen var olan ve artan işsizliği önlemek için gerekli olan girişimlerin birlik vatandaşları tarafından gerçekleştirilmediği, Avrupa'nın girişimciliği desteklemek için uygulamaya koyduğu politikaların, üretilen yeni teknolojiyi ticarileştirme konusunda yetersiz kaldığı görülmüştür. Türkiye'de ise bu girişimlerin gerçekleşmesi için uygun ortamın olmadığı ve atılan adımların istenilen ölçüde başarıya ulaşmadığı sonucuna varılmıştır.