Genotoksik Stres İlişkili Apoptozda miR-34 mikroRNA Gen Ailesi ve Caveolin-1 Gen İfadelerinin İncelenmesi
Tezin Türü: Yüksek Lisans
Tezin Yürütüldüğü Kurum: İstanbul Üniversitesi, Sağlık Bilimleri Enstitüsü, Onkoloji Enstitüsü Bölümü, Türkiye
Tezin Onay Tarihi: 2012
Tezin Dili: Türkçe
Öğrenci: Ufuk Mert
Danışman: Uğur Gezer
Açık Arşiv Koleksiyonu: AVESİS Açık Erişim Koleksiyonu
Özet:ÖZETMert U. Genotoksik Stres İlişkili Apoptozda miR-34 mikroRNA Gen Ailesi ve Caveolin 1 Gen İfadelerinin İncelenmesi. İstanbul Üniversitesi Sağlık Bilimleri Enstitüsü, Temel Onkoloji ABD. Yüksek Lisans Tezi. İstanbul. 2012.mikroRNA'lar (miRNA'lar) protein kodlayan genlerin anlatımını negatif olarak düzenleyen, proteine çevrilmeyen küçük RNA molekülleridir. miR-34 mikroRNA gen ailesinin (miR-34a, miR-34b ve miR-34c) p53 tarafından düzenlendiği bildirilmiştir. Caveolin 1 proteini, `caveolae' adı verilen, sinyal iletimi ve molekül taşınmasında rol oynayan zar invajinasyonlarının temel bileşenidir. Son çalışmalar, iyonize radyasyon tarafından oluşturulan DNA hasar-ilişkili apoptoz ve hücre döngüsü kesintisi sürecinde miR-34 gen ailesi ve caveolin 1 geninin (CAV1) rol oynadığını ortaya koymaktadır. Tez çalışmasında, çeşitli kanserlerde kemoterapötik ajan olarak kullanılan bleomisin ile ?-radyasyon tarafından oluşturulmuş genotoksik stres ilintili apoptoz sürecinde miR-34 gen ailesi üyeleri ve CAV1 ifade düzeyleri incelenerek, p53 ve apoptoz düzeyleri ile ilişkilendirilmiştir. Kaspaz-3 negatif olan MCF-7 ile HeLa hücreleri model sistemler olarak kullanıldı. Her iki ajan, artan dozla birlikte hücrelerde p53 miktarının artmasına yol açtı. Bleomisin muamelesi, her iki hücre tipinde, istatistiksel olarak anlamlı düzeyde (10 kattan fazla) apoptoza yol açarken, ?-radyasyonun etkisi sadece HeLa hücrelerinde ve daha düşük oranda (3 kat) görüldü. Bleomisin ile apoptoza yönelen hücrelerde miR-34a artışı kısıtlı iken, apoptozun sınırlı kaldığı ışınlanmış hücrelerde 14 kat artış gözlenmiştir. MCF-7 hücrelerinde ise DNA hasarı miR-34a ifadesini etkilememiştir. Bleomisin ile muamele edilen HeLa hücrelerinde miR-34b düzeyinde dikkat çekici bir artış (11,5 kat) görülürken, ışınlanan hücrelerde 2,9 kat artması bu molekülün apoptoz yolağına katkıda bulunduğunu düşündürmektedir. miR-34c üzerine ise sadece bleomisinin sınırlı etkisi saptandı. Her iki hücre soyunda bleomisin CAV1 miktarının artışına yol açarken ışınlanan hücrelerde belirgin bir profil saptanamamıştır. Bulgularımız miR-34 ailesi üyelerinin ifade profillerinin DNA hasar boyutu ve hücre tipine göre değişkenlik gösterebildiğini ortaya koymaktadır.